यद्दर्शनं क्वचिच्छुक्तिरजतादौ विषये व्यभिचारि बाधितं स्यात्तच्चक्षुरादिकरणकं मनःपरिणतिरूपमेव न साक्षिरूपम् । कुत एतत् । मानसदर्शनस्य बाध्यत्वाङ्गीकारे ऽनिष्याभावात् । साक्षिणस्तु तथात्वे सर्वव्यवहारविलोपप्रसङ्गस्योक्तत्वात् । तदिदमुक्तं हिशब्देन । सम्भवति चास्य मानसत्वमन्यथाख्यातिसमर्थनादिति । *११,२११* मानसस्य दर्शनस्य दोषबाधसम्भवो ऽभिहितः । कीदृशस्य तर्हि प्रामाण्यमित्यत आह मन इति ॥ मनश्चक्षुर्दर्शनादेरपि यत्रैव साक्षिणा । प्रामाण्यं सुगृहीतं स्यात् तत् परीक्षितदर्शनम्
yaddarśanaṃ kvacicchuktirajatādau viṣaye vyabhicāri bādhitaṃ syāttaccakṣurādikaraṇakaṃ manaḥpariṇatirūpameva na sākṣirūpam / kuta etat / mānasadarśanasya bādhyatvāṅgīkāre 'niṣyābhāvāt / sākṣiṇastu tathātve sarvavyavahāravilopaprasaṅgasyoktatvāt / tadidamuktaṃ hiśabdena / sambhavati cāsya mānasatvamanyathākhyātisamarthanāditi / *11,211* mānasasya darśanasya doṣabādhasambhavo 'bhihitaḥ / kīdṛśasya tarhi prāmāṇyamityata āha mana iti // manaścakṣurdarśanāderapi yatraiva sākṣiṇā / prāmāṇyaṃ sugṛhītaṃ syāt tat parīkṣitadarśanam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.