आद्यश्चशब्दो ज्ञेयादिराहित्यज्ञत्वयोः समुच्चये । द्वितीयस्तु व्यभिचारद्वयसमुच्चये । *११,२६८* ननु प्रसिद्धस्य ज्ञानस्य ज्ञेयाद्युपेतत्वे ऽपीदं ब्रह्मस्वरूपं ज्ञानं तद्रहितं भवतु किं बाधकमित्यत आह ज्ञातृज्ञेयेति ॥ *११,२६९* ज्ञातृज्ञेयविहीनं च ज्ञानं चेद् भोक्तृभोज्यतः । हीनं भोजनमेव स्यात् ताडनं कर्तृताड्यतः
ādyaścaśabdo jñeyādirāhityajñatvayoḥ samuccaye / dvitīyastu vyabhicāradvayasamuccaye / *11,268* nanu prasiddhasya jñānasya jñeyādyupetatve 'pīdaṃ brahmasvarūpaṃ jñānaṃ tadrahitaṃ bhavatu kiṃ bādhakamityata āha jñātṛjñeyeti // *11,269* jñātṛjñeyavihīnaṃ ca jñānaṃ ced bhoktṛbhojyataḥ / hīnaṃ bhojanameva syāt tāḍanaṃ kartṛtāḍyataḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.