एवमन्यदर्शनाभावेन द्वेषादिकं निवारयता तेनादर्शनात्प्रसक्तमरत्यादिकं कथं निवार्यते । अरतिः सुखाभावः । आदिपदेन तन्द्री भयं च गृह्यते । एतदुक्तं भवति । स्यादयं परिहारो यदि मुक्तस्यान्यदर्शनाभावः सम्भवेत् । नचैवम् । मुक्तो हि न तावदचेतनः । अपसिद्धान्तप्रसङ्गात् । ततश्चेतनस्य सतो ऽन्यदर्शनाभावे ऽरत्यादिकं प्रसज्यत इति । ननु बहिर्मुखा एवान्यदर्शनाभावे ऽरत्यादिकं प्राप्नुवन्ति नच मुक्तास्तथातो नारत्यादिप्रसङ्ग इत्यत आह ब्रह्मणो ऽपीति ॥ ब्रह्मणो ऽप्यरतिर्दृष्ट्वा पूर्वमेकाकिनः श्रुतौ
evamanyadarśanābhāvena dveṣādikaṃ nivārayatā tenādarśanātprasaktamaratyādikaṃ kathaṃ nivāryate / aratiḥ sukhābhāvaḥ / ādipadena tandrī bhayaṃ ca gṛhyate / etaduktaṃ bhavati / syādayaṃ parihāro yadi muktasyānyadarśanābhāvaḥ sambhavet / nacaivam / mukto hi na tāvadacetanaḥ / apasiddhāntaprasaṅgāt / tataścetanasya sato 'nyadarśanābhāve 'ratyādikaṃ prasajyata iti / nanu bahirmukhā evānyadarśanābhāve 'ratyādikaṃ prāpnuvanti naca muktāstathāto nāratyādiprasaṅga ityata āha brahmaṇo 'pīti // brahmaṇo 'pyaratirdṛṣṭvā pūrvamekākinaḥ śrutau
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.