स्वरूपत्वेनानादित्वस्योक्तत्वात् । यदत्रोक्तं तदप्यसत् । आवृताः सन्तो व्यज्यन्त इति श्रुतत्वात् । आवरणं च मायाविद्यादिसमाख्याता प्रकृतिरेव । नच विशदश्रुतिसिद्धे ऽर्थे काचिदनुपपत्तिः । ज्ञानस्य स्वरूपत्वेनानादित्वे ऽप्यविद्यया विषयविषयिभावः प्रतिबध्यते । नचोक्तदोषः । आत्मस्वरूपादौ तस्याप्रतिबद्धत्वात् । *१२,२६९* उक्तमर्थं संक्षिप्याह हेयत्वादिति ॥ हेयत्वादपप्रियस्यैव प्रियहानेरनिष्ठतः । न समस्तप्रियाभावो मोक्षे प्रोक्ते तु युज्यते
svarūpatvenānāditvasyoktatvāt / yadatroktaṃ tadapyasat / āvṛtāḥ santo vyajyanta iti śrutatvāt / āvaraṇaṃ ca māyāvidyādisamākhyātā prakṛtireva / naca viśadaśrutisiddhe 'rthe kācidanupapattiḥ / jñānasya svarūpatvenānāditve 'pyavidyayā viṣayaviṣayibhāvaḥ pratibadhyate / nacoktadoṣaḥ / ātmasvarūpādau tasyāpratibaddhatvāt / *12,269* uktamarthaṃ saṃkṣipyāha heyatvāditi // heyatvādapapriyasyaiva priyahāneraniṣṭhataḥ / na samastapriyābhāvo mokṣe prokte tu yujyate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.