Library·Patanjali: Vyakaranamahabhasya·4·4.1·4.1.98

Patanjali: Vyakaranamahabhasya 4.1.98

क्अ इइ,२५३।८-२५४।३ रो इइइ,५९३-५९४ किमर्थः चकारः । स्वरार्थः । चितः अन्तः उन्दात्तः भवति इति अन्तोदात्तत्वम् यथा स्यात् । अथ ञकारः किमर्थः । ञकारः वृद्ध्यर्थः । ञ्णिति इति वृद्धिः यथा स्यात् । एकेन ककारेण उभयम् सिद्धम् । अवश्यम् अत्र विशेषणाऋथः अन्यः अनुबन्धः कर्तव्यः । क्व विशेषणार्थेन अर्थः । व्रातच्फञोः अस्त्रियाम् इति । फकः इति हि उच्यमाने नाडायनः अत्र अपि प्रसज्येत । अथ अपि फञः इति उच्यते एवम् अपि आश्वायनः अत्र अपि प्रसज्येत । तस्मात् चकारः एव कर्तव्यः अन्तोदात्तत्वम् अपि यथा स्यात् । चकारे च इदानीम् विशेषणार्थे क्रियमाणे अवश्यम् वृद्ध्यर्थः अन्यः अनुबन्धः कर्तव्यः । सः च ञकारः एव कर्तव्यः सूत्रभेदः मा भूत् इति । अथ क्रियमाने अपि वै चकारे अन्तोदात्तत्वम् न प्राप्नोति । किम् कारणम् । परत्वात् ञ्निति इति आद्युदात्तत्वम् प्राप्नोति । चित्करणसामर्थ्यात् अन्तोदात्तत्वम् भविष्यति । ञित्करणसामर्थ्यात् आद्युदात्तत्वम् प्राप्नोति । अस्ति अन्यत् ञित्करणे प्रयोजनम् । किम् । वृद्ध्यर्थः ञकारः । चित्करणे अपि तर्हि अन्यत् प्रयोजनम् अस्ति । किम् । विशेषणार्थः चकारः । शक्यः अत्र विशेषणार्थः अन्यः अनुबन्धः आसङ्क्तुम् । तत्र चकारानुरोधात् अन्तोदात्तत्वम् भवति । वृद्ध्यर्थः अपि तर्हि अन्यः शक्यः अनुबन्धः आसङ्क्तुम् । तत्र ञकारानुरोधात् आद्युदात्तत्वम् प्राप्नोति । एवम् तर्हि स्वरे योगविभागः करिष्यते । इदम् अस्ति । चितः । चितः अन्तः उदात्तः भवति । ततः तद्धितस्य । तद्धितस्य च चितः अन्तः उदात्तः भवति इति । किमर्थम् इदम् । परत्वात् ञ्निति इति आद्युदात्तत्वम् प्राप्नोति । तद्बाधनार्थम् । ततः कितः । कितः तद्धितस्य अन्तः उदात्तः भवति । किम् पुनः अत्र स्वरार्थेन चकारेण अनुबन्धेन यावता च्फञन्तात् ञ्यः विधीयते । तत्र ञ्निति इति आद्युदात्तत्वेन भवितव्यम् । न एतत् अस्ति । बहुषु लोपे कृते अन्तोदात्तत्वम् यथा स्यात् । कौञ्चायनाः इति ।

KA II,253.8-254.3 Ro III,593-594 kimarthaḥ cakāraḥ . svarārthaḥ . citaḥ antaḥ undāttaḥ bhavati iti antodāttatvam yathā syāt . atha ñakāraḥ kimarthaḥ . ñakāraḥ vṛddhyarthaḥ . ñṇiti iti vṛddhiḥ yathā syāt . ekena kakāreṇa ubhayam siddham . avaśyam atra viśeṣaṇāṛthaḥ anyaḥ anubandhaḥ kartavyaḥ . kva viśeṣaṇārthena arthaḥ . vrātacphañoḥ astriyām iti . phakaḥ iti hi ucyamāne nāḍāyanaḥ atra api prasajyeta . atha api phañaḥ iti ucyate evam api āśvāyanaḥ atra api prasajyeta . tasmāt cakāraḥ eva kartavyaḥ antodāttatvam api yathā syāt . cakāre ca idānīm viśeṣaṇārthe kriyamāṇe avaśyam vṛddhyarthaḥ anyaḥ anubandhaḥ kartavyaḥ . saḥ ca ñakāraḥ eva kartavyaḥ sūtrabhedaḥ mā bhūt iti . atha kriyamāne api vai cakāre antodāttatvam na prāpnoti . kim kāraṇam . paratvāt ñniti iti ādyudāttatvam prāpnoti . citkaraṇasāmarthyāt antodāttatvam bhaviṣyati . ñitkaraṇasāmarthyāt ādyudāttatvam prāpnoti . asti anyat ñitkaraṇe prayojanam . kim . vṛddhyarthaḥ ñakāraḥ . citkaraṇe api tarhi anyat prayojanam asti . kim . viśeṣaṇārthaḥ cakāraḥ . śakyaḥ atra viśeṣaṇārthaḥ anyaḥ anubandhaḥ āsaṅktum . tatra cakārānurodhāt antodāttatvam bhavati . vṛddhyarthaḥ api tarhi anyaḥ śakyaḥ anubandhaḥ āsaṅktum . tatra ñakārānurodhāt ādyudāttatvam prāpnoti . evam tarhi svare yogavibhāgaḥ kariṣyate . idam asti . citaḥ . citaḥ antaḥ udāttaḥ bhavati . tataḥ taddhitasya . taddhitasya ca citaḥ antaḥ udāttaḥ bhavati iti . kimartham idam . paratvāt ñniti iti ādyudāttatvam prāpnoti . tadbādhanārtham . tataḥ kitaḥ . kitaḥ taddhitasya antaḥ udāttaḥ bhavati . kim punaḥ atra svarārthena cakāreṇa anubandhena yāvatā cphañantāt ñyaḥ vidhīyate . tatra ñniti iti ādyudāttatvena bhavitavyam . na etat asti . bahuṣu lope kṛte antodāttatvam yathā syāt . kauñcāyanāḥ iti .

Sanskrit only: no published translation is held for this verse.

क्अ इइ,२५४।४-१४ रो इइइ,५९४-५९५ इह के चित् द्व्येकयोः फ्यञम् विदधति बहुषु च फकम् के चित् च्फञन्तात् ञ्यम् । किम् अत्र न्याय्यम् । ञ्यवचनम् एव न्याय्यम् । द्व्येकयोः हि फ्यञि सति बहुषु च फकि क्रौञ्जायनानाम् अपत्यम् माणवकः कौञ्जायन्यः कौञ्जायन्यौ केन यशब्दः श्रूयेत । द्व्येकयोः इति उच्यमानः न प्राप्नोति । इह कौञ्जायनस्य अपत्यम् बहवः माणवकाः कौञ्जायनाः केन य शब्दः न श्रूयेत । द्व्येकयोः इति उच्यमानः प्राप्नोति । तत् एतत् कथम् कृत्वा ञ्यवचनम् ज्यायः भवति । यदि तत् न अस्ति । आपत्यः वा गोत्रम् । परमप्रकृतेः च आपत्यः । आपत्यात् जीववञ्श्यात् स्वार्थे द्वितीयः युवसञ्ज्ञः सः च अस्त्रियाम् । एकोगोत्रग्रहणानर्थक्यम् च बहुवचनलोपिषु च सिद्धम् इति । सति हि तस्मिन् द्व्येकयोः अपि फ्यञि सति बहुषु च फकि न दोषः भवति । तत्र कौञ्जायनानाम् अपत्यम् माणवकः इति विगृह्य कुञ्जशब्दात् द्व्येकयोः उत्पत्तिः भविष्यति । कौञ्जायन्यः कौञ्जायन्यौ । कौञ्जायनस्य अपत्यम् बहवः माणवकाः इति विगृह्य कुञ्जशब्दात् बहुषु उत्पत्तिः भविष्यति । कौञ्जायनाः इति ।

KA II,254.4-14 Ro III,594-595 iha ke cit dvyekayoḥ phyañam vidadhati bahuṣu ca phakam ke cit cphañantāt ñyam . kim atra nyāyyam . ñyavacanam eva nyāyyam . dvyekayoḥ hi phyañi sati bahuṣu ca phaki krauñjāyanānām apatyam māṇavakaḥ kauñjāyanyaḥ kauñjāyanyau kena yaśabdaḥ śrūyeta . dvyekayoḥ iti ucyamānaḥ na prāpnoti . iha kauñjāyanasya apatyam bahavaḥ māṇavakāḥ kauñjāyanāḥ kena ya śabdaḥ na śrūyeta . dvyekayoḥ iti ucyamānaḥ prāpnoti . tat etat katham kṛtvā ñyavacanam jyāyaḥ bhavati . yadi tat na asti . āpatyaḥ vā gotram . paramaprakṛteḥ ca āpatyaḥ . āpatyāt jīvavañśyāt svārthe dvitīyaḥ yuvasañjñaḥ saḥ ca astriyām . ekogotragrahaṇānarthakyam ca bahuvacanalopiṣu ca siddham iti . sati hi tasmin dvyekayoḥ api phyañi sati bahuṣu ca phaki na doṣaḥ bhavati . tatra kauñjāyanānām apatyam māṇavakaḥ iti vigṛhya kuñjaśabdāt dvyekayoḥ utpattiḥ bhaviṣyati . kauñjāyanyaḥ kauñjāyanyau . kauñjāyanasya apatyam bahavaḥ māṇavakāḥ iti vigṛhya kuñjaśabdāt bahuṣu utpattiḥ bhaviṣyati . kauñjāyanāḥ iti .

Sanskrit only: no published translation is held for this verse.