क्अ इइइ,३२३।१४-२१ रो व्,२०४-२०५ स्थग्रहणम् किमर्थम् । इदम् विचारयिष्यते इत्त्वे कग्रहणम् सङ्घातग्रहणम् वा स्यात् वर्णग्रहणम् वा इति । तत् यदा सङ्घतग्रहणम् तदा स्थग्रहणम् कर्तव्यम् इह अपि यथा स्यात् कारिका , हारिका । यदा हि वर्णग्रहणम् तदा केवलः ककारः प्रत्ययः न अस्ति इति कृत्वा वचनात् भविष्यति । अथ असुपः इति कथम् इदम् विज्ञायते । असुब्वतः अङ्गस्य इति । आहोस्वित् न चेत् सुपः परः आप् इति । किम् च अतः । यदि विज्ञायते असुब्वतः अङ्गस्य इति बहुचर्मिका अत्र न प्राप्नोति । अथ विज्ञायते न चेत् सुपः परः आप् इति न दोषः भवति । यथा न दोषः तथा अस्तु ।
KA III,323.14-21 Ro V,204-205 sthagrahaṇam kimartham . idam vicārayiṣyate ittve kagrahaṇam saṅghātagrahaṇam vā syāt varṇagrahaṇam vā iti . tat yadā saṅghatagrahaṇam tadā sthagrahaṇam kartavyam iha api yathā syāt kārikā , hārikā . yadā hi varṇagrahaṇam tadā kevalaḥ kakāraḥ pratyayaḥ na asti iti kṛtvā vacanāt bhaviṣyati . atha asupaḥ iti katham idam vijñāyate . asubvataḥ aṅgasya iti . āhosvit na cet supaḥ paraḥ āp iti . kim ca ataḥ . yadi vijñāyate asubvataḥ aṅgasya iti bahucarmikā atra na prāpnoti . atha vijñāyate na cet supaḥ paraḥ āp iti na doṣaḥ bhavati . yathā na doṣaḥ tathā astu .
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.