ST 1.27
प्रियं वक्ति पुरोऽन्यत्र विप्रियं कुरुते भृशम् । ज्ञातापराधचेष्टश् च कुटिलोऽसौ शठो यथा सहजतरले आवां तावद्बहुश्रुतिशालिनौ पुनर् इह युवां सत्यं शिष्टं तद् अत्र कृतागसि । प्रणयिनि पुनर् युक्तं रन्तुं न वेति बतावयो र्ध्रुवम् उपगते कर्णौ प्रष्टुं कुरङ्गदृशौ दृशौ
priyaṃ vakti puro'nyatra vipriyaṃ kurute bhṛśam / jñātāparādhaceṣṭaś ca kuṭilo'sau śaṭho yathā sahajatarale āvāṃ tāvadbahuśrutiśālinau punar iha yuvāṃ satyaṃ śiṣṭaṃ tad atra kṛtāgasi / praṇayini punar yuktaṃ rantuṃ na veti batāvayo rdhruvam upagate karṇau praṣṭuṃ kuraṅgadṛśau dṛśau
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.