यं ते अग्निममन्थाम वृषभायेव पक्तवे । इमं तꣳ शमयामसि क्षीरेण चोदकेन च, इति । यं त्वमग्ने समदहस्त्वमु निर्वापया पुनः । क्याम्बूरत्र जायतां पाकदूर्वाव्यल्कशा, इति । शीतिके शीतिकावति ह्रादुके ह्रादुकावति । मण्डूक्यासु संगमयेमꣳ स्वग्निꣳ शमय, इति । शं ते धन्वन्या आपः शमु ते सन्त्वनूक्याः । शं ते समुद्रिया आपः शमु ते सन्तु वर्ष्याः, इति । शं ते स्रवन्तीस्तनुवे शमु ते सन्तु कूप्याः । शं ते नीहारो वर्षतु शमु पृष्वाऽवशीयताम् (१), इति । अवसृज पुनरग्ने पितृभ्यो यस्त आहुतश्चरति स्वधाभिः । आयुर्वसान उपयातु शेषꣳ संगच्छतां तनुवा जातवेदः, इति । संगच्छस्व पितृभिः सꣳ स्वधाभिः समिष्टापूर्तेन परमे व्योमन् । यत्र भूम्यै वृणसे तत्र गच्छ तत्र त्वा देवः सविता दधातु, इति । यत्ते कृष्णः शकुन आतुतोद पिपीलः सर्प उत वा श्वापदः । अग्निष्टद्विश्वादनृणं कृणोतु सोमश्च यो ब्राह्मणमाविवेश, इति । उत्तिष्ठातस्तनुवꣳ संभरस्व मेह गात्रमवहा मा शरीरम् । यत्र भूम्यै वृणसे तत्र गच्छ तत्र त्वा देवः सविता दधातु । इदं त एकं पर ऊ त एकं तृतीयेन ज्योतिषा संविशस्व । संवेशनस्तुनवै चारुरेधि प्रियो देवानां परमे सधस्थे, इति । उत्तिष्ठ प्रेहि प्रद्रवौकः कृणुष्व परमे व्योमन् । यमेन त्वं यम्या संविदानोत्तमं नाकमधिरोहेमम् । अश्मन्वती रेवतीर्यद्वै देवस्य सवितुः पवित्रं या राष्ट्रात्पन्नादुद्वयं तमसस्परि धाता पुनातु, इति। अस्मात्त्वमधिजातोऽस्ययं त्वदधिजायताम् । अग्नये वैश्वानराय सुवर्गाय लोकाय स्वाहा (२), इति ।। अवशीयताꣳ सधस्थे पञ्च च ।।
yaṃ te agnimamanthāma vṛṣabhāyeva paktave | imaṃ tam̐ śamayāmasi kṣīreṇa codakena ca, iti | yaṃ tvamagne samadahastvamu nirvāpayā punaḥ | kyāmbūratra jāyatāṃ pākadūrvāvyalkaśā, iti | śītike śītikāvati hrāduke hrādukāvati | maṇḍūkyāsu saṃgamayemam̐ svagnim̐ śamaya, iti | śaṃ te dhanvanyā āpaḥ śamu te santvanūkyāḥ | śaṃ te samudriyā āpaḥ śamu te santu varṣyāḥ, iti | śaṃ te sravantīstanuve śamu te santu kūpyāḥ | śaṃ te nīhāro varṣatu śamu pṛṣvā'vaśīyatām (1), iti | avasṛja punaragne pitṛbhyo yasta āhutaścarati svadhābhiḥ | āyurvasāna upayātu śeṣam̐ saṃgacchatāṃ tanuvā jātavedaḥ, iti | saṃgacchasva pitṛbhiḥ sam̐ svadhābhiḥ samiṣṭāpūrtena parame vyoman | yatra bhūmyai vṛṇase tatra gaccha tatra tvā devaḥ savitā dadhātu, iti | yatte kṛṣṇaḥ śakuna ātutoda pipīlaḥ sarpa uta vā śvāpadaḥ | agniṣṭadviśvādanṛṇaṃ kṛṇotu somaśca yo brāhmaṇamāviveśa, iti | uttiṣṭhātastanuvam̐ saṃbharasva meha gātramavahā mā śarīram | yatra bhūmyai vṛṇase tatra gaccha tatra tvā devaḥ savitā dadhātu | idaṃ ta ekaṃ para ū ta ekaṃ tṛtīyena jyotiṣā saṃviśasva | saṃveśanastunavai cāruredhi priyo devānāṃ parame sadhasthe, iti | uttiṣṭha prehi pradravaukaḥ kṛṇuṣva parame vyoman | yamena tvaṃ yamyā saṃvidānottamaṃ nākamadhirohemam | aśmanvatī revatīryadvai devasya savituḥ pavitraṃ yā rāṣṭrātpannādudvayaṃ tamasaspari dhātā punātu, iti| asmāttvamadhijāto'syayaṃ tvadadhijāyatām | agnaye vaiśvānarāya suvargāya lokāya svāhā (2), iti || avaśīyatām̐ sadhasthe pañca ca ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.