ता सूर्याचन्द्र मसा विश्वभृत्तमा महत् । तेजो वसुमद्रा जतो दिवि । सामात्माना चरतः सामचारिणा । ययोर्व्रतं न ममे जातु देवयोः । उभावन्तौ परियात अर्म्या । दिवो न रश्मीꣳ स्तनुतो व्यर्णवे । उभा भुवन्ती भुवना कविक्रतू ।सूर्या न चन्द्रा चरतो हतामती ।पती द्युमद्विश्वविदा उभा दिवः । सूर्या उभा चन्द्र मसा विचक्षणा १ विश्ववारा विरिवोभा वरेण्या । ता नोऽवतं मतिमन्ता महिव्रता । विश्ववपरी प्रतरणा तरन्ता । सुवर्विदा दृशये भूरिरश्मी ।सूर्या हि चन्द्रा वसु त्वेष दर्शता । मनस्विनोभानुचरतो नु सं दिवम् । अस्य श्रवो नद्यः सप्त बिभ्रति । द्यावाक्षामा पृथिवी दर्शतं वपुः । अस्मे सूर्याचन्द्र मसाभिचक्षे । श्रद्धे कमिन्द्र चरतो विचर्तुरम् २ पूर्वापरं चरतो माययैतौ । शिशू क्रीडन्तौ परियातो अध्वरम् । विश्वान्यन्यो भुवनाभिचष्टे । ऋतूनन्यो विदधज्जायते पुनः । हिरण्यवर्णाः शुचयः पावका । यासाꣳ राजा । ।यासां देवाः । शिवेन मा चक्षुषा पश्यत । ।आपो भद्रा । आदित्पश्यामि । ।नासदासीन्नो सदासीत्तदानीम् । नासीद्र जो नो व्योमापरो यत् । किमावरीवः कुह कस्य शर्मन् ३ अम्भः किमासीद्गहनं गभीरम् । न मृत्युरमृतं तर्हि न रात्रिया अह्न आसीत्प्रकेतः । आनीदवातꣳ स्वधया तदेकम् । तस्माद्धान्यं न परः किं चनास । तम आसीत्तमसा गूढमग्रे प्रकेतम् । सलिलꣳ सर्वमा इदम् । तुच्छेनाभ्वपिहितं यदासीत् । तमसस्तन्महिनाजायतैकम् । कामस्तदग्रे समवर्तताधि ४ मनसो रेतः प्रथमं यदासीत् । सतो बन्धुमसति निरविन्दन् । हृदि प्रतीष्या कवयो मनीषा । तिरश्चीनो विततो रश्मिरेषाम् । अधः स्विदासी३दुपरि स्विदासी३त् । रेतोधा आसन्महिमान आसन् । स्वधा अवस्तात्प्रयतिः परस्तात् । को अद्धा वेद क इह प्रवोचत् । कुत आजाता कुत इयं विसृष्टिः । अर्वाग्देवा अस्य विसर्जनाय ५ अथा को वेद यत आबभूव । इयं विसृष्टिर्यत आबभूव । यदि वा दधे यदि वा न । यो अस्याध्यक्षः परमे व्योमन् । सो अङ्ग वेद यदि वा न वेद । किꣳ स्विद्वनं क उ स वृक्ष आसीत् । यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः । मनीषिणो मनसा पृच्छतेदु तत् । यदध्यतिष्ठद्भुवनानि धारयन् । ब्रह्म वनं ब्रह्म स वृक्ष आसीत् ६ यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः । मनीषिणो मनसा विब्रवीमि वः । ब्रह्माध्य-तिष्ठद्भुवनानि धारयन् । प्रातरग्निं प्रातरिन्द्र ꣳ! हवामहे । प्रातर्मित्रावरुणा प्रातरश्विना । प्रातर्भगं पूषणं ब्रह्मणस्पतिम् । प्रातः सोममुत रुद्र ꣳ! हुवेम । प्रातर्जितं भगमुग्रꣳ हुवेम । वयं पुत्रमदितेर्यो विधर्ता । आध्रश्चिद्यं मन्यमानस्तुरश्चित् ७ राजा चिद्यं भगं भक्षीत्याह । भग प्रणेतर्भग सत्यराधः । भगेमां धियमुदव ददन्नः । भग प्र णो जनय गोभिरश्वैः । भग प्र नृभिर्नृवन्तः स्याम । उतेदानीं भगवन्तः स्याम । उत प्रपित्व उत मध्ये अह्नाम् । उतोदिता मघवन्त्सूर्यस्य । वयं देवानाꣳ सुमतौ स्याम । भग एव भगवाꣳ अस्तु देवाः ८ तेन वयं भगवन्तः स्याम । तं त्वा भग सर्व इज्जोहवीमि । स नो भग पुर एता भवेह । समध्वरायोषसो नमन्त । दधिक्रावेव शुचये पदाय । अर्वाचीनं वसुविदं भगं नः । रथमिवाश्वा वाजिन आवहन्तु । अश्वावतीर्गोमतीर्न उषासः । वीरवतीः सदमुच्छन्तु भद्रा ः! । घृतं दुहाना विश्वतः प्रपीनाः । यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ९
tā sūryācandra masā viśvabhṛttamā mahat | tejo vasumadrā jato divi | sāmātmānā carataḥ sāmacāriṇā | yayorvrataṃ na mame jātu devayoḥ | ubhāvantau pariyāta armyā | divo na raśmīm̐ stanuto vyarṇave | ubhā bhuvantī bhuvanā kavikratū |sūryā na candrā carato hatāmatī |patī dyumadviśvavidā ubhā divaḥ | sūryā ubhā candra masā vicakṣaṇā 1 viśvavārā virivobhā vareṇyā | tā no'vataṃ matimantā mahivratā | viśvavaparī prataraṇā tarantā | suvarvidā dṛśaye bhūriraśmī |sūryā hi candrā vasu tveṣa darśatā | manasvinobhānucarato nu saṃ divam | asya śravo nadyaḥ sapta bibhrati | dyāvākṣāmā pṛthivī darśataṃ vapuḥ | asme sūryācandra masābhicakṣe | śraddhe kamindra carato vicarturam 2 pūrvāparaṃ carato māyayaitau | śiśū krīḍantau pariyāto adhvaram | viśvānyanyo bhuvanābhicaṣṭe | ṛtūnanyo vidadhajjāyate punaḥ | hiraṇyavarṇāḥ śucayaḥ pāvakā | yāsām̐ rājā | |yāsāṃ devāḥ | śivena mā cakṣuṣā paśyata | |āpo bhadrā | āditpaśyāmi | |nāsadāsīnno sadāsīttadānīm | nāsīdra jo no vyomāparo yat | kimāvarīvaḥ kuha kasya śarman 3 ambhaḥ kimāsīdgahanaṃ gabhīram | na mṛtyuramṛtaṃ tarhi na rātriyā ahna āsītpraketaḥ | ānīdavātam̐ svadhayā tadekam | tasmāddhānyaṃ na paraḥ kiṃ canāsa | tama āsīttamasā gūḍhamagre praketam | salilam̐ sarvamā idam | tucchenābhvapihitaṃ yadāsīt | tamasastanmahinājāyataikam | kāmastadagre samavartatādhi 4 manaso retaḥ prathamaṃ yadāsīt | sato bandhumasati niravindan | hṛdi pratīṣyā kavayo manīṣā | tiraścīno vitato raśmireṣām | adhaḥ svidāsī3dupari svidāsī3t | retodhā āsanmahimāna āsan | svadhā avastātprayatiḥ parastāt | ko addhā veda ka iha pravocat | kuta ājātā kuta iyaṃ visṛṣṭiḥ | arvāgdevā asya visarjanāya 5 athā ko veda yata ābabhūva | iyaṃ visṛṣṭiryata ābabhūva | yadi vā dadhe yadi vā na | yo asyādhyakṣaḥ parame vyoman | so aṅga veda yadi vā na veda | kim̐ svidvanaṃ ka u sa vṛkṣa āsīt | yato dyāvāpṛthivī niṣṭatakṣuḥ | manīṣiṇo manasā pṛcchatedu tat | yadadhyatiṣṭhadbhuvanāni dhārayan | brahma vanaṃ brahma sa vṛkṣa āsīt 6 yato dyāvāpṛthivī niṣṭatakṣuḥ | manīṣiṇo manasā vibravīmi vaḥ | brahmādhya-tiṣṭhadbhuvanāni dhārayan | prātaragniṃ prātarindra m̐! havāmahe | prātarmitrāvaruṇā prātaraśvinā | prātarbhagaṃ pūṣaṇaṃ brahmaṇaspatim | prātaḥ somamuta rudra m̐! huvema | prātarjitaṃ bhagamugram̐ huvema | vayaṃ putramaditeryo vidhartā | ādhraścidyaṃ manyamānasturaścit 7 rājā cidyaṃ bhagaṃ bhakṣītyāha | bhaga praṇetarbhaga satyarādhaḥ | bhagemāṃ dhiyamudava dadannaḥ | bhaga pra ṇo janaya gobhiraśvaiḥ | bhaga pra nṛbhirnṛvantaḥ syāma | utedānīṃ bhagavantaḥ syāma | uta prapitva uta madhye ahnām | utoditā maghavantsūryasya | vayaṃ devānām̐ sumatau syāma | bhaga eva bhagavām̐ astu devāḥ 8 tena vayaṃ bhagavantaḥ syāma | taṃ tvā bhaga sarva ijjohavīmi | sa no bhaga pura etā bhaveha | samadhvarāyoṣaso namanta | dadhikrāveva śucaye padāya | arvācīnaṃ vasuvidaṃ bhagaṃ naḥ | rathamivāśvā vājina āvahantu | aśvāvatīrgomatīrna uṣāsaḥ | vīravatīḥ sadamucchantu bhadrā ḥ! | ghṛtaṃ duhānā viśvataḥ prapīnāḥ | yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ 9
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.