पाकयज्ञं वा अन्व् आहिताग्नेः पशव उप तिष्ठन्त इडा खलु वै पाकयज्ञः सैषान्तरा प्रयाजानूयाजान् यजमानस्य लोके ऽवहिता । ताम् आह्रियमाणाम् अभि मन्त्रयेत सुरूपवर्षवर्ण एहीति पशवो वा इडा पशून् एवोप ह्वयते । यज्ञं वै देवा अदुह्रन् यज्ञो ऽसुराꣳ अदुहत् ते ऽसुरा यज्ञदुग्धाः पराभवन् यो वै यज्ञस्य दोहं विद्वान् यजते ऽप्य् अन्यं यजमानं दुहे । सा मे सत्याशीर् अस्य यज्ञस्य भूयाद् इत्य् आहैष वै यज्ञस्य दोहस् तेनैवैनं दुहे । प्रत्ता वै गौर् दुहे प्रत्तेडा यजमानाय दुह एते वा इडायै स्तना इडोपहूतेति वायुर् वत्सो । यर्हि होतेडाम् उपह्वयेत तर्हि यजमानो होतारम् ईक्षमाणो वायुम् मनसा ध्यायेत् ॥ मात्रे वत्सम् उपावसृजति । सर्वेण वै यज्ञेन देवाः सुवर्गं लोकम् आयन् पाकयज्ञेन मनुर् अश्राम्यत् सेडा मनुम् उपावर्तत तां देवासुरा व्यह्वयन्त प्रतीचीं देवाः पराचीं असुराः सा देवान् उपावर्तत पशवो वै तद् देवान् अवृणत पशवो ऽसुरान् अजहुर् । यं कामयेतापशुः स्याद् इति पराचीं तस्येडाम् उप ह्वयेतापशुर् एव भवन्ति यम् कामयेत पशुमान्त् स्याद् इति प्रतीचीम् तस्येडाम् उप ह्वयेत पशुमान् एव भवति । ब्रह्मवादिनो वदन्ति स त्वा इडां उप ह्वयेत य इडां उपहूयात्मानम् इडायाम् उपह्वयेतेति । सा नः प्रिया सुप्रतूर्तिर् मघोनीत्य् आहेडाम् एवोपहूयात्मानम् इडायाम् उप ह्वयते । व्यस्तम् इव वा एतद् यज्ञस्य यद् इडा सामि प्राश्नन्ति सामि मार्जयन्त एतत् प्रति वा असुराणां यज्ञो व्यच्छिद्यत ब्रह्मणा देवाः सम् अदधुर् । बृहस्पतिस् तनुताम् इमं न इत्य् आह ब्रह्म वै देवानाम् बृहस्पतिर् ब्रह्मणैव यज्ञꣳ सं दधाति । विच्छिन्नं यज्ञꣳ सम् इमं दधात्व् इत्य् आह संतत्यै । विश्वे देवा इह मादयन्ताम् इत्य् आह संतत्यैव यज्ञं देवेभ्यो ऽनु दिशति । यां वै यज्ञे दक्षिणां ददाति ताम् अस्य पशवो ऽनु सं क्रामन्ति स एष ईजानो ऽपशुर् भावुको यजमानेन खलु वै तत् कार्यम् इत्य् आहुर् यथा देवत्रा दत्तं कुर्वीताऽऽत्मन् पशून् रमयेतेति । ब्रध्न पिन्वस्वेत्य् आह यज्ञो वै ब्रध्नो यज्ञम् एव तन् महयत्य् अथो देवत्रैव दत्तं कुरुत आत्मन् पशून् रमयते । ददतो मे मा क्षायीत्य् आहाक्षितिम् एवोपैति । कुर्वतो मे मोप दसद् इत्य् आह भूमानम् एवोपैति ॥
pākayajñaṃ vā anv āhitāgneḥ paśava upa tiṣṭhanta iḍā khalu vai pākayajñaḥ saiṣāntarā prayājānūyājān yajamānasya loke 'vahitā | tām āhriyamāṇām abhi mantrayeta surūpavarṣavarṇa ehīti paśavo vā iḍā paśūn evopa hvayate | yajñaṃ vai devā aduhran yajño 'surām̐ aduhat te 'surā yajñadugdhāḥ parābhavan yo vai yajñasya dohaṃ vidvān yajate 'py anyaṃ yajamānaṃ duhe | sā me satyāśīr asya yajñasya bhūyād ity āhaiṣa vai yajñasya dohas tenaivainaṃ duhe | prattā vai gaur duhe pratteḍā yajamānāya duha ete vā iḍāyai stanā iḍopahūteti vāyur vatso | yarhi hoteḍām upahvayeta tarhi yajamāno hotāram īkṣamāṇo vāyum manasā dhyāyet || mātre vatsam upāvasṛjati | sarveṇa vai yajñena devāḥ suvargaṃ lokam āyan pākayajñena manur aśrāmyat seḍā manum upāvartata tāṃ devāsurā vyahvayanta pratīcīṃ devāḥ parācīṃ asurāḥ sā devān upāvartata paśavo vai tad devān avṛṇata paśavo 'surān ajahur | yaṃ kāmayetāpaśuḥ syād iti parācīṃ tasyeḍām upa hvayetāpaśur eva bhavanti yam kāmayeta paśumānt syād iti pratīcīm tasyeḍām upa hvayeta paśumān eva bhavati | brahmavādino vadanti sa tvā iḍāṃ upa hvayeta ya iḍāṃ upahūyātmānam iḍāyām upahvayeteti | sā naḥ priyā supratūrtir maghonīty āheḍām evopahūyātmānam iḍāyām upa hvayate | vyastam iva vā etad yajñasya yad iḍā sāmi prāśnanti sāmi mārjayanta etat prati vā asurāṇāṃ yajño vyacchidyata brahmaṇā devāḥ sam adadhur | bṛhaspatis tanutām imaṃ na ity āha brahma vai devānām bṛhaspatir brahmaṇaiva yajñam̐ saṃ dadhāti | vicchinnaṃ yajñam̐ sam imaṃ dadhātv ity āha saṃtatyai | viśve devā iha mādayantām ity āha saṃtatyaiva yajñaṃ devebhyo 'nu diśati | yāṃ vai yajñe dakṣiṇāṃ dadāti tām asya paśavo 'nu saṃ krāmanti sa eṣa ījāno 'paśur bhāvuko yajamānena khalu vai tat kāryam ity āhur yathā devatrā dattaṃ kurvītā''tman paśūn ramayeteti | bradhna pinvasvety āha yajño vai bradhno yajñam eva tan mahayaty atho devatraiva dattaṃ kuruta ātman paśūn ramayate | dadato me mā kṣāyīty āhākṣitim evopaiti | kurvato me mopa dasad ity āha bhūmānam evopaiti ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.