अगन्म सुवः सुवर् अगन्मेत्य् आह सुवर्गम् एव लोकम् एति संदृशस् ते मा छित्सि यत् ते तपस् तस्मै ते माऽऽ वृक्षीत्याह यथायजुर् एवैतत् सुभूर् असि श्रेष्ठो रश्मीनाम् आयुर्धा अस्य् आयुर् मे धेहीत्य् आह । आशिषम् एवैताम् आ शास्ते प्र वा एषो ऽस्माल् लोकाच् च्यवते यः विष्णुक्रमान् क्रमते सुवर्गाय हि लोकाय विष्णुक्रमाः क्रम्यन्ते ब्रह्मवादिनो वदन्ति स त्वै विष्णुक्रमान् क्रमेत य इमाँल्लोकान् भ्रातृव्यस्य संविद्य पुनर् इमं लोकम् प्रत्यवरोहेद् इति । एष वा अस्य लोकस्य प्रत्यवरोहो यद् आह । इदम् अहम् अमुम् भ्रातृव्यम् आभ्यो दिग्भ्यो ऽस्यै दिव इति । इमान् एव लोकान् भ्रातृव्यस्य संविद्य पुनर् इमं लोकम् प्रत्यवरोहति सम् ज्योतिषाभूवम् इत्य् आह । अस्मिन्न् एव लोके प्रति तिष्ठति । ऐन्द्रीम् आवृतम् अन्वावर्त इत्य् आह । असौ वा आदित्य इन्द्रस् तस्यैवावृतम् अनु पर्यावर्तते दक्षिणा पर्यावर्तते स्वम् एव वीर्यम् अनु पर्यावर्तते तस्माद् दक्षिणो ऽर्ध आत्मनो वीर्यावत्तरो ऽथो आदित्यस्यैवावृतम् अनु पर्यावर्तते सम् अहम् प्रजया सम् मया प्रजेत्य् आह । आशिषम् एवैताम् आ शास्ते समिद्धो अग्ने मे दीदिहि समेद्धा ते अग्ने दीद्यासम् इत्य् आह यथायजुर् एवैतत् । वसुमान् यज्ञो वसीयान् भूयासम् इत्य् आह । आशिषम् एवैताम् आ शास्ते बहु वै गार्हपत्यस्यान्ते मिश्रम् इव चर्यत आग्निपावमानीभ्याम् गार्हपत्यम् उप तिष्ठते पुनात्य् एवाग्निम् पुनीत आत्मानं द्वाभ्याम् प्रतिष्ठित्यै । अग्ने गृहपत इत्य् आह ॥ यथायजुर् एवैतच् छतꣳ हिमा इत्य् आह शतं त्वा हेमन्तान् इन्धिषीयेति वावैतद् आह पुत्रस्य नाम गृह्णात्य् अन्नादम् एवैनं करोति ताम् आशिषम् आ शासे तन्तवे ज्योतिष्मतीम् इति ब्रूयाद् यस्य पुत्रो ऽजातः स्यात् तेजस्व्य् एवास्य ब्रह्मवर्चसी पुत्रो जायते ताम् आशिषम् आ शासे ऽमुष्मै ज्योतिष्मतीम् इति ब्रूयाद् यस्य पुत्रः जातः स्यात् तेज एवास्मिन् ब्रह्मवर्चसं दधाति । यो वै यज्ञम् प्रयुज्य न विमुञ्चत्य् अप्रतिष्ठानो वै स भवति कस् त्वा युनक्ति स त्वा वि मुञ्चत्वित्याह प्रजापतिर् वै कः प्रजापतिनैवैनं युनक्ति प्रजापतिना वि मुञ्चति प्रतिष्ठित्यै । ईश्वरं वै व्रतम् अविसृष्टम् प्रदहो ऽग्ने व्रतपते व्रतम् अचारिषम् इत्य् आह व्रतम् एव वि सृजते शान्त्या अप्रदाहाय पराङ् वाव यज्ञ एति न नि वर्तते पुनर् यो वै यज्ञस्य पुनरालम्भं विद्वान् यजते तम् अभि नि वर्तते यज्ञो बभूव स आ बभूवेत्य् आहैष वै यज्ञस्य पुनरालम्भस् तेनैवैनम् पुनर् आ लभते । अनवरुद्धा वा एतस्य विराड् य आहिताग्निः सन्न् असभः पशवः खलु वै ब्राह्मणस्य सभा । इष्ट्वा प्राङ् उत्क्रम्य ब्रूयाद् गोमाꣳ अग्ने ऽविमाꣳ अश्वी यज्ञ इत्य् अव सभाꣳ रुन्द्धे प्र सहस्रम् पशून् आप्नोत्य् आऽस्य प्रजायां वाजी जायते ॥
aganma suvaḥ suvar aganmety āha suvargam eva lokam eti saṃdṛśas te mā chitsi yat te tapas tasmai te mā'' vṛkṣītyāha yathāyajur evaitat subhūr asi śreṣṭho raśmīnām āyurdhā asy āyur me dhehīty āha | āśiṣam evaitām ā śāste pra vā eṣo 'smāl lokāc cyavate yaḥ viṣṇukramān kramate suvargāya hi lokāya viṣṇukramāḥ kramyante brahmavādino vadanti sa tvai viṣṇukramān krameta ya imā~llokān bhrātṛvyasya saṃvidya punar imaṃ lokam pratyavarohed iti | eṣa vā asya lokasya pratyavaroho yad āha | idam aham amum bhrātṛvyam ābhyo digbhyo 'syai diva iti | imān eva lokān bhrātṛvyasya saṃvidya punar imaṃ lokam pratyavarohati sam jyotiṣābhūvam ity āha | asminn eva loke prati tiṣṭhati | aindrīm āvṛtam anvāvarta ity āha | asau vā āditya indras tasyaivāvṛtam anu paryāvartate dakṣiṇā paryāvartate svam eva vīryam anu paryāvartate tasmād dakṣiṇo 'rdha ātmano vīryāvattaro 'tho ādityasyaivāvṛtam anu paryāvartate sam aham prajayā sam mayā prajety āha | āśiṣam evaitām ā śāste samiddho agne me dīdihi sameddhā te agne dīdyāsam ity āha yathāyajur evaitat | vasumān yajño vasīyān bhūyāsam ity āha | āśiṣam evaitām ā śāste bahu vai gārhapatyasyānte miśram iva caryata āgnipāvamānībhyām gārhapatyam upa tiṣṭhate punāty evāgnim punīta ātmānaṃ dvābhyām pratiṣṭhityai | agne gṛhapata ity āha || yathāyajur evaitac chatam̐ himā ity āha śataṃ tvā hemantān indhiṣīyeti vāvaitad āha putrasya nāma gṛhṇāty annādam evainaṃ karoti tām āśiṣam ā śāse tantave jyotiṣmatīm iti brūyād yasya putro 'jātaḥ syāt tejasvy evāsya brahmavarcasī putro jāyate tām āśiṣam ā śāse 'muṣmai jyotiṣmatīm iti brūyād yasya putraḥ jātaḥ syāt teja evāsmin brahmavarcasaṃ dadhāti | yo vai yajñam prayujya na vimuñcaty apratiṣṭhāno vai sa bhavati kas tvā yunakti sa tvā vi muñcatvityāha prajāpatir vai kaḥ prajāpatinaivainaṃ yunakti prajāpatinā vi muñcati pratiṣṭhityai | īśvaraṃ vai vratam avisṛṣṭam pradaho 'gne vratapate vratam acāriṣam ity āha vratam eva vi sṛjate śāntyā apradāhāya parāṅ vāva yajña eti na ni vartate punar yo vai yajñasya punarālambhaṃ vidvān yajate tam abhi ni vartate yajño babhūva sa ā babhūvety āhaiṣa vai yajñasya punarālambhas tenaivainam punar ā labhate | anavaruddhā vā etasya virāḍ ya āhitāgniḥ sann asabhaḥ paśavaḥ khalu vai brāhmaṇasya sabhā | iṣṭvā prāṅ utkramya brūyād gomām̐ agne 'vimām̐ aśvī yajña ity ava sabhām̐ runddhe pra sahasram paśūn āpnoty ā'sya prajāyāṃ vājī jāyate ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.