इन्द्रो वलस्य बिलम् अपौर्णोत् स य उत्तमः पशुर् आसीत् तम् पृष्ठम् प्रति संगृह्योद् अक्खिदत् तꣳ सहस्रम् पशवो ऽनूदायन् । स उन्नतो ऽभवत् । यः पशुकामः स्यात् स एतम् ऐन्द्रम् उन्नतम् आ लभेत । इन्द्रम् एव स्वेन भागधेयोनोप धावति स एवास्मै पशून् प्र यच्छति पशुमान् एव भवति । उन्नतः भवति साहस्री वा एषा लक्ष्मी यद् उन्नतः । लक्ष्मियैव पशून् अव रुन्द्धे यदा सहस्रम् पशून् प्राप्नुयात् अथ वैष्णवं वामनम् आ लभेत । एतस्मिन् वै तत् सहस्रम् अध्य् अतिष्ठत् तस्माद् एष वामनः समीषितः पशुभ्य एव प्रजातेभ्यः प्रतिष्ठां दधाति को ऽर्हति सहस्रम् पशून् प्राप्तुम् इत्य् आहुः । अहोरात्राण्य् एव सहस्रꣳ सम्पाद्याऽऽ लभेत पशवः वा अहोरात्राणि पशून् एव प्रजातान् प्रतिष्ठां गमयति । ओषधीभ्यो वेहतम् आ लभेत प्रजाकामः । ओषधयो वा एतम् प्रजायै परि बाधन्ते यो ऽलम् प्रजायै सन् प्रजां न विन्दते । ओषधयः खलु वा एतस्यै सूतुम् अपि घ्नन्ति या वेहद् भवति । ओषधीर् एव स्वेन भागधेयेनोप धावति ता एवास्मै स्वाद् योनेः प्रजाम् प्र जनयन्ति विन्दते प्रजाम् आपो वा ओषधयो ऽसत् पुरुषः । आप एवास्मा असतः सद् ददति तस्माद् आहुर् यश् चैवं वेद यश् च न । आपस् त्वावासतः सद् ददतीति । ऐन्द्रीꣳ सूतवशाम् आ लभेत भूतिकामः । अजातो वा एष यो ऽलम् भूत्यै सन् भूतिं न प्राप्नोति । इन्द्रम् खलु वा एषा सूत्वा वशाभवत् ॥ इन्द्रम् एव स्वेन भागधेयेनोप धावति स एवैनम् भूतिं गमयति भवत्य् एव यꣳ सूत्वा वशा स्यात् तम् ऐन्द्रम् एवाऽऽ लभेत । एतद् वाव तद् इन्द्रियम् । साक्षाद् एवेन्द्रियम् अव रुन्द्धे । ऐन्द्राग्नम् पुनरुत्सृष्टम् आ लभेत य आ तृतीयात् पुरुषात् सोमं न पिबेत् । विच्छिन्नो वा एतस्य सोमपीथो यो ब्राह्मणः सन्न् आ तृतीयात् पुरुषात् सोमं न पिबति । इन्द्राग्नी एव स्वेन भागधेयेनोप धावति ताव् एवास्मै सोमपीथम् प्र यच्छतः । उपैनꣳ सोमपीथो नमति यद् ऐन्द्रो भवतीन्द्रियं वै सोमपीथ इन्द्रियम् एव सोमपीथम् अव रुन्द्धे यद् आग्नेयो भवत्य् आग्नेयो वै ब्राह्मणः स्वाम् एव देवताम् अनु सं तनोति पुनरुत्सृष्टो भवति पुनरुत्सृष्ट इव ह्य् एतस्य सोमपीथः ।समृद्ध्यै। ब्राह्मणस्पत्यं तूपरम् आ लभेताभिचरन् ब्रह्मणस् पतिम् एव स्वेन भागधेयेनोप धावति तस्मा एवैनम् आ वृश्चति ताजग् आर्तिम् आर्छति तूपरो भवति क्षुरपविर् वा एषा लक्ष्मी यत् तूपरः । समृद्ध्यै। स्फ्यो यूपो भवति वज्रो वै स्फ्यो वज्रम् एवास्मै प्र हरति शरमयम् बर्हिः शृणात्य् एवैनम् । वैभीदक इध्मो भिनत्त्य् एवैनम् ॥
indro valasya bilam apaurṇot sa ya uttamaḥ paśur āsīt tam pṛṣṭham prati saṃgṛhyod akkhidat tam̐ sahasram paśavo 'nūdāyan | sa unnato 'bhavat | yaḥ paśukāmaḥ syāt sa etam aindram unnatam ā labheta | indram eva svena bhāgadheyonopa dhāvati sa evāsmai paśūn pra yacchati paśumān eva bhavati | unnataḥ bhavati sāhasrī vā eṣā lakṣmī yad unnataḥ | lakṣmiyaiva paśūn ava runddhe yadā sahasram paśūn prāpnuyāt atha vaiṣṇavaṃ vāmanam ā labheta | etasmin vai tat sahasram adhy atiṣṭhat tasmād eṣa vāmanaḥ samīṣitaḥ paśubhya eva prajātebhyaḥ pratiṣṭhāṃ dadhāti ko 'rhati sahasram paśūn prāptum ity āhuḥ | ahorātrāṇy eva sahasram̐ sampādyā'' labheta paśavaḥ vā ahorātrāṇi paśūn eva prajātān pratiṣṭhāṃ gamayati | oṣadhībhyo vehatam ā labheta prajākāmaḥ | oṣadhayo vā etam prajāyai pari bādhante yo 'lam prajāyai san prajāṃ na vindate | oṣadhayaḥ khalu vā etasyai sūtum api ghnanti yā vehad bhavati | oṣadhīr eva svena bhāgadheyenopa dhāvati tā evāsmai svād yoneḥ prajām pra janayanti vindate prajām āpo vā oṣadhayo 'sat puruṣaḥ | āpa evāsmā asataḥ sad dadati tasmād āhur yaś caivaṃ veda yaś ca na | āpas tvāvāsataḥ sad dadatīti | aindrīm̐ sūtavaśām ā labheta bhūtikāmaḥ | ajāto vā eṣa yo 'lam bhūtyai san bhūtiṃ na prāpnoti | indram khalu vā eṣā sūtvā vaśābhavat || indram eva svena bhāgadheyenopa dhāvati sa evainam bhūtiṃ gamayati bhavaty eva yam̐ sūtvā vaśā syāt tam aindram evā'' labheta | etad vāva tad indriyam | sākṣād evendriyam ava runddhe | aindrāgnam punarutsṛṣṭam ā labheta ya ā tṛtīyāt puruṣāt somaṃ na pibet | vicchinno vā etasya somapītho yo brāhmaṇaḥ sann ā tṛtīyāt puruṣāt somaṃ na pibati | indrāgnī eva svena bhāgadheyenopa dhāvati tāv evāsmai somapītham pra yacchataḥ | upainam̐ somapītho namati yad aindro bhavatīndriyaṃ vai somapītha indriyam eva somapītham ava runddhe yad āgneyo bhavaty āgneyo vai brāhmaṇaḥ svām eva devatām anu saṃ tanoti punarutsṛṣṭo bhavati punarutsṛṣṭa iva hy etasya somapīthaḥ |samṛddhyai| brāhmaṇaspatyaṃ tūparam ā labhetābhicaran brahmaṇas patim eva svena bhāgadheyenopa dhāvati tasmā evainam ā vṛścati tājag ārtim ārchati tūparo bhavati kṣurapavir vā eṣā lakṣmī yat tūparaḥ | samṛddhyai| sphyo yūpo bhavati vajro vai sphyo vajram evāsmai pra harati śaramayam barhiḥ śṛṇāty evainam | vaibhīdaka idhmo bhinatty evainam ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.