हिरण्यगर्भः । आपो ह यत् प्रजापते। स वेद पुत्रः पितरꣳ स मातरꣳ स सूनुर् भुवत् स भुवत् पुनर्मघः । स द्याम् और्णोद् अन्तरिक्षꣳ स सुवः स विश्वा भुवो अभवत् स आऽभवत् ॥ उद् उ त्यम् चित्रम् । स प्रत्नवन् नवीयसाऽग्ने द्युम्नेन संयता । बृहत् ततन्थ भानुना ॥ नि काव्या वेधसः शश्वतस्कर्हस्ते दधानः नर्या पुरूणि । अग्निर् भुवद् रयिपती रयीणाꣳ सत्रा चक्राणो अमृतानि विश्वा ॥ हिरण्यपाणिमूतये सवितारम् उप ह्वये । स चेत्ता देवता पदम् ॥ वामम् अद्य सवितर् वामम् उ श्वो दिवेदिवे वामम् अस्मभ्यꣳ सावीः । वामस्य हि क्षयस्य देव भूरेर् अया धिया वामभाजः स्याम ॥ बड् इत्था पर्वतानां खिद्रम् बिभर्षि पृथिवि । प्र या भूमि प्रवत्वति मह्ना जिनोषि महिनि । स्तोमासस् त्वा विचारिणि प्रति ष्टोभन्त्य् अक्तुभिः । प्र या वाजं न हेषन्तम् प्रेरुम् अस्यस्य् अर्जुनि ॥ ऋदूदरेण सख्या सचेय यो मा न रिष्येद्धर्यश्व पीतः । अयं यः सोमो न्यधाय्य् अस्मे तस्मा इन्द्रम् प्रतिरम् एम्य् अच्छ ॥ आपान्तमन्युस् तृपलप्रभर्मा धुनिः शिमीवाञ् छरुमाꣳ ऋजीषी । सोमो विश्वान्य् अतसा वनानि नार्वाग् इन्द्रम् प्रतिमानानि देभुः ॥ प्र सुवानः सोम ऋतयुश् चिकेतेन्द्राय ब्रह्म जमदग्निर् अर्चन् । वृषा यन्तासि शवसस् तुरस्यान्तर् यच्छ गृणते धर्त्रं दृꣳह ॥ सबाधस् ते मदं च शुष्मयं च ब्रह्म नरो ब्रह्मकृतः सपर्यन् । अर्को वा यत् तुरते सोमचक्षास् तत्रेद् इन्द्रो दधते पृत्सु तुर्याम् ॥ वषट् ते विष्णवास आ कृणोमि तन् मे जुषस्व शिपिविष्ट हव्यम् । वर्धन्तु त्वा सुष्टुतयो गिरो मे यूयम् पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ प्र तत् ते अद्य शिपिविष्ट नामार्यः शꣳसामि वयुनानि विद्वान् । तं त्वा गृणामि तवसम् अतवीयान् क्षयन्तम् अस्य रजसः पराके ॥ किम् इत् ते विष्णो परिचक्ष्यम् भूत् प्र यद् ववक्षे शिपिविष्टो अस्मि । मा वर्पो अस्मद् अप गूह एतद् यद् अन्यरूपः समिथे बभूथ ॥ अग्ने दा दाशुषे रयिं वीरवन्तम् परीणसम् । शिशीहि नः सूनुमतः ॥ दा नो अग्ने शतिनो दाः सहस्रिणो दुरो न वाजꣳ श्रुत्या अपा वृधि । प्राची द्यावापृथिवी ब्रह्मणा कृधि सुवर् ण शुक्रम् उषसो वि दिद्युतुः ॥ अग्निर् दा द्रविणं वीरपेशा अग्निर् ऋषिं यः सहस्रा सनोति । अग्निर् दिवि हव्यम् आ ततानाग्नेर् धामानि विभृता पुरुत्रा ॥ मा नो मर्धीः । आ तू भर घृतं न पूतं तनूर् अरेपाः शुचि हिरण्यम् । तत् ते रुक्मो न रोचत स्वधावः उभे सुश्चन्द्र सर्पिषो दर्वी श्रीणीष आसनि । उतो न उत् पुपूर्या उक्थेषु शवसस् पत इषꣳ स्तोतृभ्य आ भर ॥ वायो शतꣳ हरीणां युवस्व पोष्याणाम् । उत वा ते सहस्रिणो रथ आ यातु पाजसा ॥ प्र याभिः 8 यासि दाश्वाꣳसम् अच्छा नियुद्भिर् वायव् इष्टये दुरोणे । नि नो रयिꣳ सुभोजसं युवेह नि वीरवद् गव्यम् अश्वियं च राधः ॥ रेवतीर् नः सधमाद इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः । क्षुमन्तो याभिर् मदेम ॥ रेवाꣳ इद् रेवतः स्तोता स्यात् त्वावतो मघोनः । प्रेद् उ हरिवः श्रुतस्य ॥ 2.2 प्रपाठक: 2 काम्येष्टिविधानम्
hiraṇyagarbhaḥ | āpo ha yat prajāpate| sa veda putraḥ pitaram̐ sa mātaram̐ sa sūnur bhuvat sa bhuvat punarmaghaḥ | sa dyām aurṇod antarikṣam̐ sa suvaḥ sa viśvā bhuvo abhavat sa ā'bhavat || ud u tyam citram | sa pratnavan navīyasā'gne dyumnena saṃyatā | bṛhat tatantha bhānunā || ni kāvyā vedhasaḥ śaśvataskarhaste dadhānaḥ naryā purūṇi | agnir bhuvad rayipatī rayīṇām̐ satrā cakrāṇo amṛtāni viśvā || hiraṇyapāṇimūtaye savitāram upa hvaye | sa cettā devatā padam || vāmam adya savitar vāmam u śvo divedive vāmam asmabhyam̐ sāvīḥ | vāmasya hi kṣayasya deva bhūrer ayā dhiyā vāmabhājaḥ syāma || baḍ itthā parvatānāṃ khidram bibharṣi pṛthivi | pra yā bhūmi pravatvati mahnā jinoṣi mahini | stomāsas tvā vicāriṇi prati ṣṭobhanty aktubhiḥ | pra yā vājaṃ na heṣantam prerum asyasy arjuni || ṛdūdareṇa sakhyā saceya yo mā na riṣyeddharyaśva pītaḥ | ayaṃ yaḥ somo nyadhāyy asme tasmā indram pratiram emy accha || āpāntamanyus tṛpalaprabharmā dhuniḥ śimīvāñ charumām̐ ṛjīṣī | somo viśvāny atasā vanāni nārvāg indram pratimānāni debhuḥ || pra suvānaḥ soma ṛtayuś ciketendrāya brahma jamadagnir arcan | vṛṣā yantāsi śavasas turasyāntar yaccha gṛṇate dhartraṃ dṛm̐ha || sabādhas te madaṃ ca śuṣmayaṃ ca brahma naro brahmakṛtaḥ saparyan | arko vā yat turate somacakṣās tatred indro dadhate pṛtsu turyām || vaṣaṭ te viṣṇavāsa ā kṛṇomi tan me juṣasva śipiviṣṭa havyam | vardhantu tvā suṣṭutayo giro me yūyam pāta svastibhiḥ sadā naḥ || pra tat te adya śipiviṣṭa nāmāryaḥ śam̐sāmi vayunāni vidvān | taṃ tvā gṛṇāmi tavasam atavīyān kṣayantam asya rajasaḥ parāke || kim it te viṣṇo paricakṣyam bhūt pra yad vavakṣe śipiviṣṭo asmi | mā varpo asmad apa gūha etad yad anyarūpaḥ samithe babhūtha || agne dā dāśuṣe rayiṃ vīravantam parīṇasam | śiśīhi naḥ sūnumataḥ || dā no agne śatino dāḥ sahasriṇo duro na vājam̐ śrutyā apā vṛdhi | prācī dyāvāpṛthivī brahmaṇā kṛdhi suvar ṇa śukram uṣaso vi didyutuḥ || agnir dā draviṇaṃ vīrapeśā agnir ṛṣiṃ yaḥ sahasrā sanoti | agnir divi havyam ā tatānāgner dhāmāni vibhṛtā purutrā || mā no mardhīḥ | ā tū bhara ghṛtaṃ na pūtaṃ tanūr arepāḥ śuci hiraṇyam | tat te rukmo na rocata svadhāvaḥ ubhe suścandra sarpiṣo darvī śrīṇīṣa āsani | uto na ut pupūryā uktheṣu śavasas pata iṣam̐ stotṛbhya ā bhara || vāyo śatam̐ harīṇāṃ yuvasva poṣyāṇām | uta vā te sahasriṇo ratha ā yātu pājasā || pra yābhiḥ 8 yāsi dāśvām̐sam acchā niyudbhir vāyav iṣṭaye duroṇe | ni no rayim̐ subhojasaṃ yuveha ni vīravad gavyam aśviyaṃ ca rādhaḥ || revatīr naḥ sadhamāda indre santu tuvivājāḥ | kṣumanto yābhir madema || revām̐ id revataḥ stotā syāt tvāvato maghonaḥ | pred u harivaḥ śrutasya || 2.2 prapāṭhaka: 2 kāmyeṣṭividhānam
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.