पशवो वा इडा स्वयम् आ दत्ते कामम् एवात्मना पशूनाम् आ दत्ते न ह्य् अन्यः कामम् पशूनाम् प्रयच्छति वाचस् पतये त्वा हुतम् प्राश्नामीत्य् आह वाचम् एव भागधेयेन प्रीणाति सदसस् पतये त्वा हुतम् प्राश्नामीत्य् आह स्वगाकृत्यै चतुरवत्तम् भवति हविर् वै चतुरवत्तम् पशवश् चतुरवत्तम् । यद् होता प्राश्नीयाद् होता आर्तिम् आर्छेद् यद् अग्नौ जुहुयाद् रुद्राय पशून् अपि दध्याद् अपशुर् यजमानः स्यात् । वाचस् पतये त्वा हुतम् प्राश्नामीत्य् आह परोऽक्षम् एवैनज् जुहोति सदसस् पतये त्वा हुतम् प्राश्नामीत्य् आह स्वगाकृत्यै प्राश्नन्ति तीर्थ एव प्राश्नन्ति दक्षिणां ददाति तीर्थ एव दक्षिणां ददाति वि वा एतद् यज्ञम् छिन्दन्ति यन् मध्यतः प्राश्नन्त्य् अद्भिर् मार्जयन्त आपो वै सर्वा देवता देवताभिर् एव यज्ञꣳ सं तन्वन्ति देवा वै यज्ञाद् रुद्रम् अन्तर् आयन्त् स यज्ञम् अविध्यत् तं देवा अभि सम् अगच्छन्त कल्पतां न इदम् इति ते ऽब्रुवन्त् स्विष्टं वै न इदम् भविष्यति यद् इमꣳ राधयिष्याम इति तत् स्विष्टकृतः स्विष्टकृत्त्वम् । तस्याविद्धं निः अकृन्तन् यवेन सम्मितं तस्माद् यवमात्रम् अव द्येद् यज् ज्यायो ऽवद्येद् रोपयेत् तद् यज्ञस्य यद् उप च स्तृणीयाद् अभि च घारयेद् उभयतःसꣳश्वायि कुर्यात् । अवदायाभि घारयति द्विः सम् पद्यते द्विपाद् यजमानः प्रतिष्ठित्यै यत् तिरश्चीनम् अतिहरेद् अनभिविद्धं यज्ञस्याभि विध्येत् । अग्रेण परि हरति तीर्थेनैव परि हरति तत् पूष्णे पर्य् अहरन् तत् पूषा प्राश्य दतो ऽरुणत् तस्मात् पूषा प्रपिष्टभागो ऽदन्तको हि तं देवा अब्रुवन् वि वा अयम् आर्ध्य् अप्राशित्रियो वा अयम् अभूद् इति तद् बृहस्पतये पर्य् अहरन्त् सो ऽबिभेद् बृहस्पतिर् इत्थं वाव स्य आर्तिम् आरिष्यतीति स एतम् मन्त्रम् अपश्यत् सूर्यस्य त्वा चक्षुषा प्रति पश्यामीत्य् अब्रवीन् न हि सूर्यस्य चक्षुः किं चन हिनस्ति सो ऽबिभेत् प्रतिगृह्णन्तम् मा हिꣳसिष्यतीति देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्याम् पूष्णो हस्ताभ्याम् प्रति गृह्णामीत्य् अब्रवीत् सवितृप्रसूत एवैनद् ब्रह्मणा देवताभिः प्रत्य् अगृह्णात् सो ऽबिभेत् प्राश्नन्तम् मा हिꣳसिष्यतीत्य् अग्नेस् त्वास्येन प्राश्नामीत्य् अब्रवीन् न ह्य् अग्नेर् आस्यं किं चन हिनस्ति सो ऽबिभेत् प्राशितम् मा हिꣳसिष्यतीति ब्राह्मणस्योदरेणेत्य् अब्रवीन् न हि ब्राह्मणस्योदरं किं चन हिनस्ति बृहस्पतेर् ब्रह्मणेति स हि ब्रह्मिष्ठः । अप वा एतस्मात् प्राणाः क्रामन्ति यः प्राशित्रम् प्राश्नाति । अद्भिर् मार्जयित्वा प्राणान्त् सम् मृशते । अमृतं वै प्राणा अमृतम् आपः प्राणान् एव यथास्थानम् उप ह्वयते ॥
paśavo vā iḍā svayam ā datte kāmam evātmanā paśūnām ā datte na hy anyaḥ kāmam paśūnām prayacchati vācas pataye tvā hutam prāśnāmīty āha vācam eva bhāgadheyena prīṇāti sadasas pataye tvā hutam prāśnāmīty āha svagākṛtyai caturavattam bhavati havir vai caturavattam paśavaś caturavattam | yad hotā prāśnīyād hotā ārtim ārched yad agnau juhuyād rudrāya paśūn api dadhyād apaśur yajamānaḥ syāt | vācas pataye tvā hutam prāśnāmīty āha paro'kṣam evainaj juhoti sadasas pataye tvā hutam prāśnāmīty āha svagākṛtyai prāśnanti tīrtha eva prāśnanti dakṣiṇāṃ dadāti tīrtha eva dakṣiṇāṃ dadāti vi vā etad yajñam chindanti yan madhyataḥ prāśnanty adbhir mārjayanta āpo vai sarvā devatā devatābhir eva yajñam̐ saṃ tanvanti devā vai yajñād rudram antar āyant sa yajñam avidhyat taṃ devā abhi sam agacchanta kalpatāṃ na idam iti te 'bruvant sviṣṭaṃ vai na idam bhaviṣyati yad imam̐ rādhayiṣyāma iti tat sviṣṭakṛtaḥ sviṣṭakṛttvam | tasyāviddhaṃ niḥ akṛntan yavena sammitaṃ tasmād yavamātram ava dyed yaj jyāyo 'vadyed ropayet tad yajñasya yad upa ca stṛṇīyād abhi ca ghārayed ubhayataḥsam̐śvāyi kuryāt | avadāyābhi ghārayati dviḥ sam padyate dvipād yajamānaḥ pratiṣṭhityai yat tiraścīnam atihared anabhividdhaṃ yajñasyābhi vidhyet | agreṇa pari harati tīrthenaiva pari harati tat pūṣṇe pary aharan tat pūṣā prāśya dato 'ruṇat tasmāt pūṣā prapiṣṭabhāgo 'dantako hi taṃ devā abruvan vi vā ayam ārdhy aprāśitriyo vā ayam abhūd iti tad bṛhaspataye pary aharant so 'bibhed bṛhaspatir itthaṃ vāva sya ārtim āriṣyatīti sa etam mantram apaśyat sūryasya tvā cakṣuṣā prati paśyāmīty abravīn na hi sūryasya cakṣuḥ kiṃ cana hinasti so 'bibhet pratigṛhṇantam mā him̐siṣyatīti devasya tvā savituḥ prasave 'śvinor bāhubhyām pūṣṇo hastābhyām prati gṛhṇāmīty abravīt savitṛprasūta evainad brahmaṇā devatābhiḥ praty agṛhṇāt so 'bibhet prāśnantam mā him̐siṣyatīty agnes tvāsyena prāśnāmīty abravīn na hy agner āsyaṃ kiṃ cana hinasti so 'bibhet prāśitam mā him̐siṣyatīti brāhmaṇasyodareṇety abravīn na hi brāhmaṇasyodaraṃ kiṃ cana hinasti bṛhaspater brahmaṇeti sa hi brahmiṣṭhaḥ | apa vā etasmāt prāṇāḥ krāmanti yaḥ prāśitram prāśnāti | adbhir mārjayitvā prāṇānt sam mṛśate | amṛtaṃ vai prāṇā amṛtam āpaḥ prāṇān eva yathāsthānam upa hvayate ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.