ऊर्ध्वा अस्य समिधो भवन्त्य् ऊर्ध्वा शुक्रा शोचीꣳष्य् अग्नेः । द्युमत्तमा सुप्रतीकस्य सूनोः ॥ तनूनपाद् असुरो विश्ववेदा देवो देवेषु देवः । पथ आऽनक्ति मध्वा घृतेन ॥ मध्वा यज्ञं नक्षसे प्रीणानो नराशꣳसो अग्ने । सुकृद् देवः सविता विश्ववारः ॥ अच्छायम् एति शवसा घृतेनेडानो वह्निर् नमसा । अग्निꣳ स्रुचो अध्वरेषु प्रयत्सु ॥ स यक्षद् अस्य महिमानम् अग्नेः स ई मन्द्रासु प्रयसः । वसुश् चेतिष्ठो वसुधातमश् च ॥ द्वारो देवीर् अन्व् अस्य विश्वे व्रता ददन्ते अग्नेः । उरुव्यचसो धाम्ना पत्यमानाः ॥ ते अस्य योषणे दिव्ये न योनाव् उषासानक्ता । इमं यज्ञम् अवताम् अध्वरं नः ॥ दैव्या होताराव् ऊर्ध्वम् अध्वरं नो ऽग्नेर् जिह्वाम् अभि गृणीतम् । कृणुतं नः स्विष्टिम् ॥ तिस्रो देवीर् बर्हिर् एदꣳ सदन्त्व् इडा सरस्वती भारती मही गृणाना ॥ तन् नस् तुरीपम् अद्भुतम् पुरुक्षु त्वष्टा सुवीरम् । रायस् पोषं वि ष्यतु नाभिम् अस्मे ॥ वनस्पते ऽव सृजा रराणस् त्मना देवेषु । अग्निर् हव्यꣳ शमिता सूदयाति ॥ अग्ने स्वाहा कृणुहि जातवेद इन्द्राय हव्यम् । विश्वे देवा हविर् इदं जुषन्ताम् ॥ हिरण्यगर्भः सम् अवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिर् एक आसीत् । स दाधार पृथिवीं द्याम् उतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक इद् राजा जगतो बभूव । य ईशे अस्य द्विपदश् चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ य आत्मदा बलदा यस्य विश्व उपासते प्रशिषं यस्य देवाः । यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ यस्येमे हिमवन्तो महित्वा यस्य समुद्रꣳ रसया सहा हुः । यस्येमाः प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ यं क्रन्दसी अवसा तस्तभाने अभ्येक्षेताम् मनसा रेजमाने । यत्राधि सूर उदितौ व्येति कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ येन द्यौर् उग्रा पृथिवी च दृढे येन सुवः स्तभितं येन नाकः । यो अन्तरिक्षे रजसो विमानः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ आपो ह यन् महतीर् विश्वमा यन् दक्षं दधाना जनयन्तीर् अग्निम् । ततो देवानां निर् अवर्ततासुर् एकः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ यश् चिद् आपो महिना पर्यपश्यद् दक्षं दधाना जनयन्तीर् अग्निम् । यो देवेष्व् अधि देव एक आसीत् कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥
ūrdhvā asya samidho bhavanty ūrdhvā śukrā śocīm̐ṣy agneḥ | dyumattamā supratīkasya sūnoḥ || tanūnapād asuro viśvavedā devo deveṣu devaḥ | patha ā'nakti madhvā ghṛtena || madhvā yajñaṃ nakṣase prīṇāno narāśam̐so agne | sukṛd devaḥ savitā viśvavāraḥ || acchāyam eti śavasā ghṛteneḍāno vahnir namasā | agnim̐ sruco adhvareṣu prayatsu || sa yakṣad asya mahimānam agneḥ sa ī mandrāsu prayasaḥ | vasuś cetiṣṭho vasudhātamaś ca || dvāro devīr anv asya viśve vratā dadante agneḥ | uruvyacaso dhāmnā patyamānāḥ || te asya yoṣaṇe divye na yonāv uṣāsānaktā | imaṃ yajñam avatām adhvaraṃ naḥ || daivyā hotārāv ūrdhvam adhvaraṃ no 'gner jihvām abhi gṛṇītam | kṛṇutaṃ naḥ sviṣṭim || tisro devīr barhir edam̐ sadantv iḍā sarasvatī bhāratī mahī gṛṇānā || tan nas turīpam adbhutam purukṣu tvaṣṭā suvīram | rāyas poṣaṃ vi ṣyatu nābhim asme || vanaspate 'va sṛjā rarāṇas tmanā deveṣu | agnir havyam̐ śamitā sūdayāti || agne svāhā kṛṇuhi jātaveda indrāya havyam | viśve devā havir idaṃ juṣantām || hiraṇyagarbhaḥ sam avartatāgre bhūtasya jātaḥ patir eka āsīt | sa dādhāra pṛthivīṃ dyām utemāṃ kasmai devāya haviṣā vidhema || yaḥ prāṇato nimiṣato mahitvaika id rājā jagato babhūva | ya īśe asya dvipadaś catuṣpadaḥ kasmai devāya haviṣā vidhema || ya ātmadā baladā yasya viśva upāsate praśiṣaṃ yasya devāḥ | yasya chāyāmṛtaṃ yasya mṛtyuḥ kasmai devāya haviṣā vidhema || yasyeme himavanto mahitvā yasya samudram̐ rasayā sahā huḥ | yasyemāḥ pradiśo yasya bāhū kasmai devāya haviṣā vidhema || yaṃ krandasī avasā tastabhāne abhyekṣetām manasā rejamāne | yatrādhi sūra uditau vyeti kasmai devāya haviṣā vidhema || yena dyaur ugrā pṛthivī ca dṛḍhe yena suvaḥ stabhitaṃ yena nākaḥ | yo antarikṣe rajaso vimānaḥ kasmai devāya haviṣā vidhema || āpo ha yan mahatīr viśvamā yan dakṣaṃ dadhānā janayantīr agnim | tato devānāṃ nir avartatāsur ekaḥ kasmai devāya haviṣā vidhema || yaś cid āpo mahinā paryapaśyad dakṣaṃ dadhānā janayantīr agnim | yo deveṣv adhi deva eka āsīt kasmai devāya haviṣā vidhema ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.