Library·Taittirīya Saṃhitā (Kṛṣṇa Yajurveda; unaccented text)·4·4.2·4.2.5

Taittirīya Saṃhitā (Kṛṣṇa Yajurveda; unaccented text) 4.2.5

TS 4.2.5

सम् इतꣳ सं कल्पेथाꣳ सम्प्रियौ रोचिष्णू सुमनस्यमानौ । इषमूर्जम् अभि संवसानौ शं वाम् मनाꣳसि सं व्रता सम् उ चित्तान्य् आकरम् ॥ अग्ने पुरीष्याधिपा भवा त्वं नः । इषमूर्जं यजमानाय धेहि ॥ पुरीष्यस् त्वम् अग्ने रयिमान् पुष्टिमाꣳ असि । शिवाः कृत्वा दिशः सर्वाः स्वां योनिम् इहासदः ॥ भवतं नः समनसौ समोकसौ अरेपसौ । मा यज्ञꣳ हिꣳसिष्टम् मा यज्ञपतिं जातवेदसौ शिवौ भवतम् अद्य नः ॥ मातेव पुत्रम् पृथिवी पुरीष्यम् अग्निꣳ स्वे योनाव् अभार् उखा । तां विश्वैर् देवैर् ऋतुभिः संविदानः प्रजापतिर् विश्वकर्मा वि मुञ्चतु ॥ यद् अस्य पारे रजसः शुक्रं ज्योतिर् अजायत । तन् नः पर्षद् अति द्विशो ऽग्ने वैश्वानर स्वाहा ॥ नमः सु ते निर्ऋते विश्वरूपे अयस्मयं वि चृता बन्धम् एतम् । यमेन त्वं यम्या संविदानोत्तमं नाकम् अधि रोहयेमम् ॥ यत् ते देवी निर्ऋतिर् आबबन्ध दाम ग्रीवास्व् अविचर्त्यम् । इदं ते तद् वि ष्याम्य् आयुषो न मध्याद् अथा जीवः पितुम् अद्धि प्रमुक्तः ॥ यस्यास् ते अस्याः क्रूर आसञ् जुहोम्य् एषाम् बन्धानाम् अवसर्जनाय । भूमिर् इति त्वा जना विदुर् निर्ऋतिः इति त्वाहम् परि वेद विश्वतः ॥ असुन्वन्तम् अयजमानम् इच्छ स्तेनस्येत्यां तस्करस्यान्व् एषि । अन्यम् अस्मद् इच्छ सा त इत्या नमो देवि निर्ऋते तुभ्यम् अस्तु ॥ देवीम् अहं निर्ऋतिं वन्दमानः पितेव पुत्रं दसये वचोभिः । विश्वस्य या जायमानस्य वेद शिरःशिरः प्रति सूरी वि चष्टे ॥ निवेशनः संगमनो वसूनां विश्वा रूपाऽभि चष्टे शचीभिः । देव इव सविता सत्यधर्मेन्द्रो न तस्थौ समरे पथीनाम् ॥ सं वरत्रा दधातन निर् आहावान् कृणोतन । सिञ्चामहा अवटम् उद्रिणं वयं विश्वाऽहाऽदस्तम् अक्षितम् ॥ निष्कृताहावम् अवटꣳ सुवरत्रꣳ सुषेचनम् । उद्रिणꣳ सिञ्चे अक्षितम् ॥ सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् । धीरा देवेषु सुम्नया युनक्त सीरा वि युगा तनोत कृते योनौ वपतेह बीजम् । गिरा च श्रुष्टिः सभरा असन् नो नेदीय इत् सृण्या पक्वम् आऽयत् ॥ लाङ्गलम् पवीरवꣳ सुशेवꣳ सुमतित्सरु । उद् इत् कृषति गाम् अविम् प्रफर्व्यं च पीवरीम् । प्रस्थावद् रथवाहनम् ॥ शुनं नः फाला वि तुदन्तु भूमिꣳ शुनं कीनाशा अभि यन्तु वाहान् । शुनम् पर्जन्यो मधुना पयोभिः शुनासीरा शुनम् अस्मासु धत्तम् ॥ कामं कामदुघे धुक्ष्व मित्राय वरुणाय च । इन्द्रायाग्नये पूष्ण ओषधीभ्यः प्रजाभ्यः ॥ घृतेन सीता मधुना समक्ता विश्वैर् देवैर् अनुमता मरुद्भिः । ऊर्जस्वती पयसा पिन्वमानास्मान्त् सीते पयसाऽभ्याववृत्स्व ॥

sam itam̐ saṃ kalpethām̐ sampriyau rociṣṇū sumanasyamānau | iṣamūrjam abhi saṃvasānau śaṃ vām manām̐si saṃ vratā sam u cittāny ākaram || agne purīṣyādhipā bhavā tvaṃ naḥ | iṣamūrjaṃ yajamānāya dhehi || purīṣyas tvam agne rayimān puṣṭimām̐ asi | śivāḥ kṛtvā diśaḥ sarvāḥ svāṃ yonim ihāsadaḥ || bhavataṃ naḥ samanasau samokasau arepasau | mā yajñam̐ him̐siṣṭam mā yajñapatiṃ jātavedasau śivau bhavatam adya naḥ || māteva putram pṛthivī purīṣyam agnim̐ sve yonāv abhār ukhā | tāṃ viśvair devair ṛtubhiḥ saṃvidānaḥ prajāpatir viśvakarmā vi muñcatu || yad asya pāre rajasaḥ śukraṃ jyotir ajāyata | tan naḥ parṣad ati dviśo 'gne vaiśvānara svāhā || namaḥ su te nirṛte viśvarūpe ayasmayaṃ vi cṛtā bandham etam | yamena tvaṃ yamyā saṃvidānottamaṃ nākam adhi rohayemam || yat te devī nirṛtir ābabandha dāma grīvāsv avicartyam | idaṃ te tad vi ṣyāmy āyuṣo na madhyād athā jīvaḥ pitum addhi pramuktaḥ || yasyās te asyāḥ krūra āsañ juhomy eṣām bandhānām avasarjanāya | bhūmir iti tvā janā vidur nirṛtiḥ iti tvāham pari veda viśvataḥ || asunvantam ayajamānam iccha stenasyetyāṃ taskarasyānv eṣi | anyam asmad iccha sā ta ityā namo devi nirṛte tubhyam astu || devīm ahaṃ nirṛtiṃ vandamānaḥ piteva putraṃ dasaye vacobhiḥ | viśvasya yā jāyamānasya veda śiraḥśiraḥ prati sūrī vi caṣṭe || niveśanaḥ saṃgamano vasūnāṃ viśvā rūpā'bhi caṣṭe śacībhiḥ | deva iva savitā satyadharmendro na tasthau samare pathīnām || saṃ varatrā dadhātana nir āhāvān kṛṇotana | siñcāmahā avaṭam udriṇaṃ vayaṃ viśvā'hā'dastam akṣitam || niṣkṛtāhāvam avaṭam̐ suvaratram̐ suṣecanam | udriṇam̐ siñce akṣitam || sīrā yuñjanti kavayo yugā vi tanvate pṛthak | dhīrā deveṣu sumnayā yunakta sīrā vi yugā tanota kṛte yonau vapateha bījam | girā ca śruṣṭiḥ sabharā asan no nedīya it sṛṇyā pakvam ā'yat || lāṅgalam pavīravam̐ suśevam̐ sumatitsaru | ud it kṛṣati gām avim prapharvyaṃ ca pīvarīm | prasthāvad rathavāhanam || śunaṃ naḥ phālā vi tudantu bhūmim̐ śunaṃ kīnāśā abhi yantu vāhān | śunam parjanyo madhunā payobhiḥ śunāsīrā śunam asmāsu dhattam || kāmaṃ kāmadughe dhukṣva mitrāya varuṇāya ca | indrāyāgnaye pūṣṇa oṣadhībhyaḥ prajābhyaḥ || ghṛtena sītā madhunā samaktā viśvair devair anumatā marudbhiḥ | ūrjasvatī payasā pinvamānāsmānt sīte payasā'bhyāvavṛtsva ||

Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.

Sanskrit only: no published translation is held for this verse.

Permanent address: hreem.cc/library/TS/4.2.5

Cite as: Taittirīya Saṃhitā (Kṛṣṇa Yajurveda; unaccented text) 4.2.5, in HREEM (hreem.cc/library/TS/4.2.5), after Sanskrit Wikisource: तैत्तिरीयसंहिता(विस्वरः) (44 pages; revision ids 400524, 403471, 328208 …, full list in….

Edition, numbering and licence

Sanskrit Wikisource: तैत्तिरीयसंहिता(विस्वरः) (44 pages; revision ids 400524, 403471, 328208 …, full list in content/corpus/wikisource cache) — Units are anuvākas (kāṇḍa.prapāṭhaka.anuvāka); the page's inner VERSE numbers are not separate units. 631 units whose number repeats one already read were left out.

Sanskrit Wikisource (sa.wikisource.org): the texts are public domain; page markup CC BY-SA 4.0. Devanagari as given on the page; IAST generated mechanically.

More about this text