या जाता ओषधयो देवेभ्यस् त्रियुगम् पुरा । मन्दामि बभ्रूणाम् अहꣳ शतं धामानि सप्त च ॥ शतं वो अम्ब धामानि सहस्रम् उत वो रुहः । अथा शतक्रत्वो यूयम् इमम् मे अगदं कृत ॥ पुष्पावतीः प्रसूवतीः फलिनीर् अफला उत । अश्वा इव सजित्वरीर् वीरुधः पारयिष्णवः ॥ ओषधीर् इति मातरस् तद् वो देवीर् उप ब्रुवे । रपाꣳसि विघ्नतीर् इत रपः चातयमानाः ॥ अश्वत्थे वो निषदनम् पर्णे वो वसतिः कृता । गोभाज इत् किलासथ यत् सनवथ पूरुषम् ॥ यद् अहं वाजयन्न् इमा ओषधीर् हस्त आदधे । आत्मा यक्ष्मस्य नश्यति पुरा जीवगृभो यथा ॥ यद् ओषधयः संगच्छन्ते राजानः समिताव् इव । विप्रः स उच्यते भिषग् रक्षोहाऽमीवचातनः ॥ निष्कृतिर् नाम वो माताऽथा यूयꣳ स्थ संकृतीः । सराः पतत्रिणीः स्थन यद् आमयति निष् कृत ॥ अन्या वो अन्याम् अवत्व् अन्याऽन्यस्या उपावत । ताः सर्वा ओषधयः संविदाना इदम् मे प्रावता वचः ॥ उच् छुष्मा ओषधीनां गावो गोष्ठाद् इवेरते । धनꣳ सनिष्यन्तीनाम् आत्मानं तव पूरुष ॥ अति विश्वाः परिष्ठा स्तेन इव व्रजम् अक्रमुः । ओषधयः प्राचुच्यवुर् यत् किं च तनुवाꣳ रपः ॥ याः त आतस्थुर् आत्मानं या आविविशुः परुःपरुः । तास् ते यक्ष्मं वि बाधन्ताम् उग्रो मध्यमशीर् इव ॥ साकं यक्ष्म प्र पत श्येनेन किकिदीविना । साकं वातस्य ध्राज्या साकं नश्य निहाकया ॥ अश्वावतीꣳ सोमवतीमूर्जयन्तीम् उदोजसम् । आ वित्सि सर्वा ओषधीर् अस्मा अरिष्टतातये ॥ याः फलिनीर् या अफला अपुष्पा याश् च पुष्पिणीः । बृहस्पतिप्रसूतास् ता नो मुञ्चन्त्व् अꣳहसः ॥ याः ओषधयः सोमराज्ञीः प्रविष्टाः पृथिवीम् अनु । तासां त्वम् अस्य् उत्तमा प्र णो जीवातवे सुव ॥ अवपतन्तीर् अवदन् दिव ओषधयः परि । यं जीवम् अश्नवामहै न स रिष्याति पूरुषः ॥ याश् चेदम् उपशृण्वन्ति याश् च दूरम् परागताः । इह संगत्य ताः सर्वा अस्मै सं दत्त भेषजम् ॥ मा वो रिषत् खनिता यस्मै चाहं खनामि वः । द्विपच् चतुष्पद् अस्माकꣳ सर्वम् अस्त्व् अनातुरम् ॥ ओषधयः सं वदन्ते सोमेन सह राज्ञा । यस्मै करोति ब्राह्मणस् तꣳ राजन् पारयामसि ॥
yā jātā oṣadhayo devebhyas triyugam purā | mandāmi babhrūṇām aham̐ śataṃ dhāmāni sapta ca || śataṃ vo amba dhāmāni sahasram uta vo ruhaḥ | athā śatakratvo yūyam imam me agadaṃ kṛta || puṣpāvatīḥ prasūvatīḥ phalinīr aphalā uta | aśvā iva sajitvarīr vīrudhaḥ pārayiṣṇavaḥ || oṣadhīr iti mātaras tad vo devīr upa bruve | rapām̐si vighnatīr ita rapaḥ cātayamānāḥ || aśvatthe vo niṣadanam parṇe vo vasatiḥ kṛtā | gobhāja it kilāsatha yat sanavatha pūruṣam || yad ahaṃ vājayann imā oṣadhīr hasta ādadhe | ātmā yakṣmasya naśyati purā jīvagṛbho yathā || yad oṣadhayaḥ saṃgacchante rājānaḥ samitāv iva | vipraḥ sa ucyate bhiṣag rakṣohā'mīvacātanaḥ || niṣkṛtir nāma vo mātā'thā yūyam̐ stha saṃkṛtīḥ | sarāḥ patatriṇīḥ sthana yad āmayati niṣ kṛta || anyā vo anyām avatv anyā'nyasyā upāvata | tāḥ sarvā oṣadhayaḥ saṃvidānā idam me prāvatā vacaḥ || uc chuṣmā oṣadhīnāṃ gāvo goṣṭhād iverate | dhanam̐ saniṣyantīnām ātmānaṃ tava pūruṣa || ati viśvāḥ pariṣṭhā stena iva vrajam akramuḥ | oṣadhayaḥ prācucyavur yat kiṃ ca tanuvām̐ rapaḥ || yāḥ ta ātasthur ātmānaṃ yā āviviśuḥ paruḥparuḥ | tās te yakṣmaṃ vi bādhantām ugro madhyamaśīr iva || sākaṃ yakṣma pra pata śyenena kikidīvinā | sākaṃ vātasya dhrājyā sākaṃ naśya nihākayā || aśvāvatīm̐ somavatīmūrjayantīm udojasam | ā vitsi sarvā oṣadhīr asmā ariṣṭatātaye || yāḥ phalinīr yā aphalā apuṣpā yāś ca puṣpiṇīḥ | bṛhaspatiprasūtās tā no muñcantv am̐hasaḥ || yāḥ oṣadhayaḥ somarājñīḥ praviṣṭāḥ pṛthivīm anu | tāsāṃ tvam asy uttamā pra ṇo jīvātave suva || avapatantīr avadan diva oṣadhayaḥ pari | yaṃ jīvam aśnavāmahai na sa riṣyāti pūruṣaḥ || yāś cedam upaśṛṇvanti yāś ca dūram parāgatāḥ | iha saṃgatya tāḥ sarvā asmai saṃ datta bheṣajam || mā vo riṣat khanitā yasmai cāhaṃ khanāmi vaḥ | dvipac catuṣpad asmākam̐ sarvam astv anāturam || oṣadhayaḥ saṃ vadante somena saha rājñā | yasmai karoti brāhmaṇas tam̐ rājan pārayāmasi ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.