प्रजापतिर् अग्निम् अचिनुत स क्षुरपविर् भूत्वातिष्ठत् तं देवा बिभ्यतो नोपायन् ते छन्दोभिर् आत्मानं छादयित्वोपायन् तच् छन्दसां छन्दस्त्वम् ब्रह्म वै छन्दाꣳ सि ब्रह्मण एतद् रूपं यत् कृष्णाजिनम् । कार्ष्णी उपानहाव् उप मुञ्चते छन्दोभिर् एवात्मानं छादयित्वाग्निम् उप चरत्य् आत्मनो ऽहिꣳ सायै देवनिधिर् वा एष नि धीयते यद् अग्निः ॥ अन्ये वा वै निधिम् अगुप्तं विन्दन्ति न वा प्रति प्र जानाति । उखाम् आ क्रामत्य् आत्मानम् एवाधिपां कुरुते गुप्त्यै । अथो खल्व् आहुः । नाक्रम्येति नैर्ऋत्य् उखा यद् आक्रामेन् निर्ऋत्या आत्मानम् अपि दध्यात् तस्मान् नाक्रम्या पुरुषशीर्षम् उप दधाति गुप्त्यै । अथो यथा ब्रूयात् । एतन् मे गोपायेति तादृग् एव तत् ॥ प्रजापतिर् वा अथर्वा । अग्निर् एव दध्यङ्ङ् आथर्वणस् तस्येष्टका अस्थानि । एतꣳ ह वाव तद् ऋषिर् अभ्यनूवाच । इन्द्रो दधीचो अस्थभिर् इति यद् इष्टकाभिर् अग्निं चिनोति सात्मानम् एवाग्निं चिनुते सात्मामुष्मिँल्लोके भवति य एवं वेद शरीरं वा एतद् अग्नेर् यच् चित्य आत्मा वैश्वानरः । यच् चिते वैश्वानरं जुहोति शरीरम् एव सꣳ स्कृत्य अभ्यारोहति शरीरं वा एतद् यजमानः सꣳ स् कुरुते यद् अग्निं चिनुते यच् चिते वैश्वानरं जुहोति शरीरम् एव सꣳ स्कृत्यात्मनाभ्यारोहति तस्मात् तस्य नावद्यन्ति जीवन्न् एव देवान् अप्य् एति वैश्वानर्यर्चा पुरीषम् उप दधाति । इयं वा अग्निर् वैश्वानरस् तस्यैषा चितिर् यत् पुरीषम् अग्निम् एव वैश्वानरं चिनुते । एषा वा अग्नेः प्रिया तनूर् यद् वैश्वानरः प्रियाम् एवास्य तनुवम् अव रुन्द्धे ॥
prajāpatir agnim acinuta sa kṣurapavir bhūtvātiṣṭhat taṃ devā bibhyato nopāyan te chandobhir ātmānaṃ chādayitvopāyan tac chandasāṃ chandastvam brahma vai chandām̐ si brahmaṇa etad rūpaṃ yat kṛṣṇājinam | kārṣṇī upānahāv upa muñcate chandobhir evātmānaṃ chādayitvāgnim upa caraty ātmano 'him̐ sāyai devanidhir vā eṣa ni dhīyate yad agniḥ || anye vā vai nidhim aguptaṃ vindanti na vā prati pra jānāti | ukhām ā krāmaty ātmānam evādhipāṃ kurute guptyai | atho khalv āhuḥ | nākramyeti nairṛty ukhā yad ākrāmen nirṛtyā ātmānam api dadhyāt tasmān nākramyā puruṣaśīrṣam upa dadhāti guptyai | atho yathā brūyāt | etan me gopāyeti tādṛg eva tat || prajāpatir vā atharvā | agnir eva dadhyaṅṅ ātharvaṇas tasyeṣṭakā asthāni | etam̐ ha vāva tad ṛṣir abhyanūvāca | indro dadhīco asthabhir iti yad iṣṭakābhir agniṃ cinoti sātmānam evāgniṃ cinute sātmāmuṣmi~lloke bhavati ya evaṃ veda śarīraṃ vā etad agner yac citya ātmā vaiśvānaraḥ | yac cite vaiśvānaraṃ juhoti śarīram eva sam̐ skṛtya abhyārohati śarīraṃ vā etad yajamānaḥ sam̐ s kurute yad agniṃ cinute yac cite vaiśvānaraṃ juhoti śarīram eva sam̐ skṛtyātmanābhyārohati tasmāt tasya nāvadyanti jīvann eva devān apy eti vaiśvānaryarcā purīṣam upa dadhāti | iyaṃ vā agnir vaiśvānaras tasyaiṣā citir yat purīṣam agnim eva vaiśvānaraṃ cinute | eṣā vā agneḥ priyā tanūr yad vaiśvānaraḥ priyām evāsya tanuvam ava runddhe ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.