देवासुराः संयत्ता आसन् ते देवा मिथो विप्रिया आसन् ते ऽन्योऽन्यस्मै ज्यैष्ठ्यायातिष्ठमानाः पञ्चधा व्यक्रामन्न् अग्निर् वसुभिः सोमो रुद्रैर् इन्द्रो मरुद्भिर् वरुण आदित्यैर् बृहस्पतिर् विश्वैर् देवैस् ते ऽमन्यन्त । असुरेभ्यो वा इदम् भ्रातृव्येभ्यो रध्यामो यन् मिथो विप्रियाः स्मो या न इमाः प्रियास् तनुवस् ताः समवद्यामहै ताभ्यः स निर् ऋच्छाद् यः नः प्रथमो ऽन्योऽन्यस्मै द्रुह्याद् इति तस्माद् यः सतानूनप्त्रिणाम् प्रथमो द्रुह्यति स आर्तिम् आर्छति यत् तानूनप्त्रꣳ समवद्यति भ्रातृव्याभिभूत्यै भवत्य् आत्मना परास्य भ्रातृव्यो भवति पञ्च कृत्वो ऽव द्यति पञ्चधा हि ते तत् समवाद्यन्त । अथो पञ्चाक्षरा पङ्क्तिः पाङ्क्तो यज्ञः । यज्ञम् एवाव रुन्द्धे । आपतये त्वा गृह्णामीत्य् आह प्राणो वै आपतिः प्राणम् एव प्रीणाति परिपतय इत्य् आह मनो वै परिपतिः । मन एव प्रीणाति तनूनप्त्र इत्य् आह तनुवो हि ते ताः समवाद्यन्त शाक्वरायेत्य् आह शक्त्यै हि ते ताः समवाद्यन्त शक्मन्न् ओजिष्ठायेत्य् आह । ओजिष्ठꣳ हि ते तद् आत्मनः समवाद्यन्त । अनाधृष्टम् अस्य् अनाधृष्यम् इत्य् आह । अनाधृष्टꣳ ह्य् एतद् अनाधृष्यम् । देवानाम् ओजः इत्य् आह देवानाꣳ ह्य् एतद् ओजः । अभिशस्तिपा अनभिशस्तेन्यम् इत्य् आह । अभिशस्तिपा ह्य् एतद् अनभिशस्तेन्यम् अनु मे दीक्षां दीक्षापतिर् मन्यताम् इत्य् आह यथायजुर् एवैतत् । घृतं वै देवा वज्रं कृत्वा सोमम् अघ्नन् । अन्तिकम् इव खलु वा अस्यैतच् चरन्ति यत् तानूनप्त्रेण प्रचरन्ति । अꣳशुरꣳश्स् ते देव सोमा प्यायताम् इत्य् आह यत् एवास्यापुवायते यन् मीयते तद् एवास्यैतेना प्याययति । आ तुभ्यम् इन्द्रः प्यायताम् आ त्वम् इन्द्राय प्यायस्वेत्य् आह । उभाव् एवेन्द्रं च सोमं चाऽऽप्याययति । आ प्यायय सखीन्त् सन्या मेधयेत्य् आह । ऋत्विजो वा अस्य सखायस् तान् एवाऽऽप्याययति स्वस्ति ते देव सोम सुत्याम् अशीय इत्य् आह । आशिषं एवैताम् आ शास्ते प्र वा एते ऽस्माल् लोकाच् च्यवन्ते ये सोमम् आप्याययन्ति । अन्तरिक्षदेवत्यो हि सोम आप्यायितः । एष्टा रायः प्रेषे भगायेत्य् आह द्यावापृथिवीभ्याम् एव नमस्कृत्यास्मिम्̐ लोके प्रति तिष्ठन्ति देवासुराः संयत्ता आसन् ते देवा बिभ्यतो ऽग्निम् प्राविशन् तस्माद् आहुः । अग्निः सर्वा देवता इति ते अग्निम् एव वरूथं कृत्वाऽसुरान् अभ्य् अभवन् । अग्निम् इव खलु वा एष प्र विशति यो ऽवान्तरदीक्षाम् उपैति भ्रातृव्याभिभूत्यै भवत्य् आत्मना परास्य भ्रातृव्यो भवति । आत्मानम् एव दीक्षया पाति प्रजाम् अवान्तरदीक्षया संतराम् मेखलाꣳ समायच्छते प्रजा ह्य् आत्मनो ऽन्तरतरा तप्तव्रतो भवति मदन्तीभिर् मार्जयते निर् ह्य् अग्निः शीतेन वायति समिद्ध्यै या ते अग्ने रुद्रिया तनूर् इत्य् आह स्वयैवैनद् देवतया व्रतयति सयोनित्वाय शान्त्यै ॥
devāsurāḥ saṃyattā āsan te devā mitho vipriyā āsan te 'nyo'nyasmai jyaiṣṭhyāyātiṣṭhamānāḥ pañcadhā vyakrāmann agnir vasubhiḥ somo rudrair indro marudbhir varuṇa ādityair bṛhaspatir viśvair devais te 'manyanta | asurebhyo vā idam bhrātṛvyebhyo radhyāmo yan mitho vipriyāḥ smo yā na imāḥ priyās tanuvas tāḥ samavadyāmahai tābhyaḥ sa nir ṛcchād yaḥ naḥ prathamo 'nyo'nyasmai druhyād iti tasmād yaḥ satānūnaptriṇām prathamo druhyati sa ārtim ārchati yat tānūnaptram̐ samavadyati bhrātṛvyābhibhūtyai bhavaty ātmanā parāsya bhrātṛvyo bhavati pañca kṛtvo 'va dyati pañcadhā hi te tat samavādyanta | atho pañcākṣarā paṅktiḥ pāṅkto yajñaḥ | yajñam evāva runddhe | āpataye tvā gṛhṇāmīty āha prāṇo vai āpatiḥ prāṇam eva prīṇāti paripataya ity āha mano vai paripatiḥ | mana eva prīṇāti tanūnaptra ity āha tanuvo hi te tāḥ samavādyanta śākvarāyety āha śaktyai hi te tāḥ samavādyanta śakmann ojiṣṭhāyety āha | ojiṣṭham̐ hi te tad ātmanaḥ samavādyanta | anādhṛṣṭam asy anādhṛṣyam ity āha | anādhṛṣṭam̐ hy etad anādhṛṣyam | devānām ojaḥ ity āha devānām̐ hy etad ojaḥ | abhiśastipā anabhiśastenyam ity āha | abhiśastipā hy etad anabhiśastenyam anu me dīkṣāṃ dīkṣāpatir manyatām ity āha yathāyajur evaitat | ghṛtaṃ vai devā vajraṃ kṛtvā somam aghnan | antikam iva khalu vā asyaitac caranti yat tānūnaptreṇa pracaranti | am̐śuram̐śs te deva somā pyāyatām ity āha yat evāsyāpuvāyate yan mīyate tad evāsyaitenā pyāyayati | ā tubhyam indraḥ pyāyatām ā tvam indrāya pyāyasvety āha | ubhāv evendraṃ ca somaṃ cā''pyāyayati | ā pyāyaya sakhīnt sanyā medhayety āha | ṛtvijo vā asya sakhāyas tān evā''pyāyayati svasti te deva soma sutyām aśīya ity āha | āśiṣaṃ evaitām ā śāste pra vā ete 'smāl lokāc cyavante ye somam āpyāyayanti | antarikṣadevatyo hi soma āpyāyitaḥ | eṣṭā rāyaḥ preṣe bhagāyety āha dyāvāpṛthivībhyām eva namaskṛtyāsmim̐ loke prati tiṣṭhanti devāsurāḥ saṃyattā āsan te devā bibhyato 'gnim prāviśan tasmād āhuḥ | agniḥ sarvā devatā iti te agnim eva varūthaṃ kṛtvā'surān abhy abhavan | agnim iva khalu vā eṣa pra viśati yo 'vāntaradīkṣām upaiti bhrātṛvyābhibhūtyai bhavaty ātmanā parāsya bhrātṛvyo bhavati | ātmānam eva dīkṣayā pāti prajām avāntaradīkṣayā saṃtarām mekhalām̐ samāyacchate prajā hy ātmano 'ntaratarā taptavrato bhavati madantībhir mārjayate nir hy agniḥ śītena vāyati samiddhyai yā te agne rudriyā tanūr ity āha svayaivainad devatayā vratayati sayonitvāya śāntyai ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.