सुवर्गाय वा एतानि लोकाय हूयन्ते यद् वैसर्जनानि द्वाभ्यां गार्हपत्ये जुहोति द्विपाद् यजमानः प्रतिष्ठित्यै । आग्नीध्रे जुहोति । अन्तरिक्ष एवाऽऽक्रमते । आहवनीये जुहोति सुवर्गम् एवैनं लोकं गमयति देवान् वै सुवर्गं लोकं यतो रक्षाꣳस्य् अजिघाꣳसन् ते सोमेन राज्ञा रक्षाꣳस्य् अपहत्याप्तुम् आत्मानं कृत्वा सुवर्गं लोकम् आयन् रक्षसाम् अनुपलाभाय । आत्तः सोमो भवत्य् अथ वैसर्जनानि जुहोति रक्षसाम् अपहत्यै त्वꣳ सोम तनूकृद्भ्य इत्य् आह तनूकृद् ध्य् एष द्वेषोभ्यो ऽन्यकृतेभ्य इत्य् आह । अन्यकृतानि हि रक्षाꣳसि । उरु यन्तासि वरूथम् इत्य् आह । उरु णस् कृधीति वावैतद् आह जुषाणो अप्तुर् आज्यस्य वेत्व् इत्य् आह । अप्तुम् एव यजमानं कृत्वा सुवर्गं लोकं गमयति रक्षसाम् अनुपलाभाय । आ सोमं ददते आ ग्राव्ण आ वायव्यान्य् आ द्रोणकलशम् उत् पत्नीम् आ नयन्ति । अन्व् अनाꣳसि प्र वर्तयन्ति यावद् एवास्यास्ति तेन सह सुवर्गं लोकम् एति नयवत्यर्चाऽऽग्नीध्रे जुहोति सुवर्गस्य लोकस्याभिनीत्यै ग्राव्णो वायव्यानि द्रोणकलशम् आग्नीध्र उप वासयति वि ह्य् एनं तैर् गृह्णते यत् सहोपवासयेद् अपुवायेत सौम्यर्चा प्र पादयति स्वया एवैनं देवतया प्र पादयति । अदित्याः सदो ऽस्य् अदित्याः सद आ सीदेत्य् आह यथायजुर् एवैतत् । यजमानो वा एतस्य पुरा गोप्ता भवति । एष वो देव सवितः सोम इत्य् आह सवितृप्रसूत एवैनं देवताभ्यः सम् प्र यच्छति । एतत् त्वꣳ सोम देवो देवान् उपागा इत्य् आह देवो ह्य् एष सन् देवान् उपैति । इदम् अहम् मनुष्यो मनुष्यान् इत्य् आह मनुष्यो ह्य् एष सन् मनुष्यान् उपैति यद् एतद् यजुर् न ब्रूयाद् अप्रजा अपशुर् यजमानः स्यात् सह प्रजया सह रायस् पोषेणेत्य् आह प्रजयैव पशुभिः सहेमं लोकम् उपावर्तते नमो देवेभ्य इत्य् आह नमस्कारो हि देवानाम् । स्वधा पितृभ्य इत्य् आह स्वधाकारो हि पितृणाम् इदम् अहं निर् वरुणस्य पाशाद् इत्य् आह वरुणपाशाद् एव निर् मुच्यते । अग्ने व्रतपते । आत्मनः पूर्वा तनूर् आदेयेत्य् आहुः को हि तद् वेद यद् वसीयान्त् स्वे वशे भूते पुनर् वा ददाति न वेति ग्रावाणो वै सोमस्य राज्ञो मलिम्लुसेना य एवं विद्वान् ग्राव्ण आग्नीध्र उपवासयति नैनम् मलिम्लुसेना विन्दति ॥
suvargāya vā etāni lokāya hūyante yad vaisarjanāni dvābhyāṃ gārhapatye juhoti dvipād yajamānaḥ pratiṣṭhityai | āgnīdhre juhoti | antarikṣa evā''kramate | āhavanīye juhoti suvargam evainaṃ lokaṃ gamayati devān vai suvargaṃ lokaṃ yato rakṣām̐sy ajighām̐san te somena rājñā rakṣām̐sy apahatyāptum ātmānaṃ kṛtvā suvargaṃ lokam āyan rakṣasām anupalābhāya | āttaḥ somo bhavaty atha vaisarjanāni juhoti rakṣasām apahatyai tvam̐ soma tanūkṛdbhya ity āha tanūkṛd dhy eṣa dveṣobhyo 'nyakṛtebhya ity āha | anyakṛtāni hi rakṣām̐si | uru yantāsi varūtham ity āha | uru ṇas kṛdhīti vāvaitad āha juṣāṇo aptur ājyasya vetv ity āha | aptum eva yajamānaṃ kṛtvā suvargaṃ lokaṃ gamayati rakṣasām anupalābhāya | ā somaṃ dadate ā grāvṇa ā vāyavyāny ā droṇakalaśam ut patnīm ā nayanti | anv anām̐si pra vartayanti yāvad evāsyāsti tena saha suvargaṃ lokam eti nayavatyarcā''gnīdhre juhoti suvargasya lokasyābhinītyai grāvṇo vāyavyāni droṇakalaśam āgnīdhra upa vāsayati vi hy enaṃ tair gṛhṇate yat sahopavāsayed apuvāyeta saumyarcā pra pādayati svayā evainaṃ devatayā pra pādayati | adityāḥ sado 'sy adityāḥ sada ā sīdety āha yathāyajur evaitat | yajamāno vā etasya purā goptā bhavati | eṣa vo deva savitaḥ soma ity āha savitṛprasūta evainaṃ devatābhyaḥ sam pra yacchati | etat tvam̐ soma devo devān upāgā ity āha devo hy eṣa san devān upaiti | idam aham manuṣyo manuṣyān ity āha manuṣyo hy eṣa san manuṣyān upaiti yad etad yajur na brūyād aprajā apaśur yajamānaḥ syāt saha prajayā saha rāyas poṣeṇety āha prajayaiva paśubhiḥ sahemaṃ lokam upāvartate namo devebhya ity āha namaskāro hi devānām | svadhā pitṛbhya ity āha svadhākāro hi pitṛṇām idam ahaṃ nir varuṇasya pāśād ity āha varuṇapāśād eva nir mucyate | agne vratapate | ātmanaḥ pūrvā tanūr ādeyety āhuḥ ko hi tad veda yad vasīyānt sve vaśe bhūte punar vā dadāti na veti grāvāṇo vai somasya rājño malimlusenā ya evaṃ vidvān grāvṇa āgnīdhra upavāsayati nainam malimlusenā vindati ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.