क्अ इइइ,४३०।१-६ रो व्,४४६ किमर्थम् मयः उत्तरस्य उञः वः वा इति उच्यते न इकः यणचि इति एव सिद्धम् । न सिध्यति । प्रगृह्यः प्रकृत्या इति प्रकृतिभावः प्राप्नोति । यदि पुनः तत्र एव उच्येत इकः यणचि मयः उञः वा इति । न एवम् शक्यम् । इह हि दोषः स्यात् । किम्वावपनम् महत् । मः अनुस्वारः हलि इति अनुस्वारः प्रसज्येत । वत्वे पुनः सति असिद्धत्वात् न भविष्यति ।
KA III,430.1-6 Ro V,446 kimartham mayaḥ uttarasya uñaḥ vaḥ vā iti ucyate na ikaḥ yaṇaci iti eva siddham . na sidhyati . pragṛhyaḥ prakṛtyā iti prakṛtibhāvaḥ prāpnoti . yadi punaḥ tatra eva ucyeta ikaḥ yaṇaci mayaḥ uñaḥ vā iti . na evam śakyam . iha hi doṣaḥ syāt . kimvāvapanam mahat . maḥ anusvāraḥ hali iti anusvāraḥ prasajyeta . vatve punaḥ sati asiddhatvāt na bhaviṣyati .
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.