देवा वै यज्ञम् आग्नीध्रे व्यभजन्त ततो यद् अत्यशिष्यत तद् अब्रुवन्न् वसतु नु न इदम् इति तद् वसतीवरीणां वसतीवरित्वम् । तस्मिन् प्रातर् न सम् अशक्नुवन् तद् अप्सु प्रावेशयन् ता वसतीवरीर् अभवन् वसतीवरीर् गृह्णाति यज्ञो वै वसतीवरीः । यज्ञम् एवाऽऽरभ्य गृहीत्वोप वसति यस्यागृहीता अभि निम्रोचेद् अनारब्धो ऽस्य यज्ञः स्यात् यज्ञं वि छिन्द्यात् । ज्योतिष्या वा गृह्णीयाद् धिरण्यं वावधाय सशुक्राणाम् एव गृह्णाति यो वा ब्राह्मणो बहुयाजी तस्य कुम्भ्यानां गृह्णीयात् स हि गृहीतवसतीवरीकः । वसतीवरीर् गृह्णाति पशवो वै वसतीवरीः पशून् एवारभ्य गृहीत्वोप वसति यद् अन्वीपं तिष्ठन् गृह्णीयान् निर्मार्गुका अस्मात् पशवः स्युः प्रतीपं तिष्ठन् गृह्णाति प्रतिरुध्यैवास्मै पशून् गृह्णाति । इन्द्रः वृत्रं अहन् । सो ऽपो ऽभ्य् अम्रियत तासां यन् मेध्यं यज्ञियꣳ सदेवम् आसीत् तद् अत्य् अमुच्यत ता वहन्तीर् अभवन् वहन्तीनां गृह्णाति या एव मेध्या यज्ञियाः सदेवा आपस् तासाम् एव गृह्णाति नान्तमा वहन्तीर् अतीयात् । यद् अन्तमा वहन्तीर् अतीयाद् यज्ञम् अति मन्येत न स्थावराणां गृह्णीयात् । वरुणगृहीता वै स्थावराः यत् स्थावराणां गृह्णीयात् वरुणेनास्य यज्ञं ग्राहयेत् । यद् वै दिवा भवत्य् अपो रात्रिः प्र विशति तस्मात् ताम्रा आपो दिवा ददृश्रे यन् नक्तम् भवत्य् अपो ऽहः प्र विशति तस्माच् चन्द्रा आपो नक्तं ददृश्रे छायायै चातपतश् च संधौ गृह्णाति । अहोरात्रयोर् एवास्मै वर्णं गृह्णाति हविष्मतीर् इमा आप इत्य् आह हविष्कृतानाम् एव गृह्णाति हविष्माꣳ अस्तु सूर्य इत्य् आह सशुक्राणाम् एव गृह्णाति । अनुष्टुभा गृह्णाति वाग् वा अनुष्टुग् वाचैवैनाः सर्वया गृह्णाति चतुष्पदयर्चा गृह्णाति त्रिः सादयति सप्त सम् पद्यन्ते सप्तपदा शक्वरी पशवः शक्वरी पशून् एवाव रुन्द्धे । अस्मै वै लोकाय गार्हपत्य आ धीयते ऽमुष्मा आहवनीयः । यद् गार्हपत्य उपसादयेद् अस्मिम्̐ लोके पशुमान्त् स्यात् । यद् आहवनीये ऽमुष्मिन् लोके पशुमान्त् स्यात् । उभयोर् उप सादयति । उभयोर् एवैनं लोकयोः पशुमन्तं करोति सर्वतः परि हरति रक्षसाम् अपहत्यै । इन्द्राग्नियोर् भागधेयी स्थेत्य् आह यथायजुर् एवैतत् । आग्नीध्र उप वासयति । एतद् वै यज्ञस्यापराजितं यद् आग्नीध्रम् । यद् एव यज्ञस्यापराजितं तद् एवैना उप वासयति यतः खलु वै यज्ञस्य विततस्य न क्रियते तद् अनु यज्ञꣳ रक्षाꣳस्य अव चरन्ति यद् वहन्तीनां गृह्णाति क्रियमाणम् एव तद् यज्ञस्य शये रक्षसाम् अनन्ववचाराय न ह्य् एता ईलयन्ति । आ तृतीयसवनात् परि शेरे यज्ञस्य संतत्यै ॥
devā vai yajñam āgnīdhre vyabhajanta tato yad atyaśiṣyata tad abruvann vasatu nu na idam iti tad vasatīvarīṇāṃ vasatīvaritvam | tasmin prātar na sam aśaknuvan tad apsu prāveśayan tā vasatīvarīr abhavan vasatīvarīr gṛhṇāti yajño vai vasatīvarīḥ | yajñam evā''rabhya gṛhītvopa vasati yasyāgṛhītā abhi nimroced anārabdho 'sya yajñaḥ syāt yajñaṃ vi chindyāt | jyotiṣyā vā gṛhṇīyād dhiraṇyaṃ vāvadhāya saśukrāṇām eva gṛhṇāti yo vā brāhmaṇo bahuyājī tasya kumbhyānāṃ gṛhṇīyāt sa hi gṛhītavasatīvarīkaḥ | vasatīvarīr gṛhṇāti paśavo vai vasatīvarīḥ paśūn evārabhya gṛhītvopa vasati yad anvīpaṃ tiṣṭhan gṛhṇīyān nirmārgukā asmāt paśavaḥ syuḥ pratīpaṃ tiṣṭhan gṛhṇāti pratirudhyaivāsmai paśūn gṛhṇāti | indraḥ vṛtraṃ ahan | so 'po 'bhy amriyata tāsāṃ yan medhyaṃ yajñiyam̐ sadevam āsīt tad aty amucyata tā vahantīr abhavan vahantīnāṃ gṛhṇāti yā eva medhyā yajñiyāḥ sadevā āpas tāsām eva gṛhṇāti nāntamā vahantīr atīyāt | yad antamā vahantīr atīyād yajñam ati manyeta na sthāvarāṇāṃ gṛhṇīyāt | varuṇagṛhītā vai sthāvarāḥ yat sthāvarāṇāṃ gṛhṇīyāt varuṇenāsya yajñaṃ grāhayet | yad vai divā bhavaty apo rātriḥ pra viśati tasmāt tāmrā āpo divā dadṛśre yan naktam bhavaty apo 'haḥ pra viśati tasmāc candrā āpo naktaṃ dadṛśre chāyāyai cātapataś ca saṃdhau gṛhṇāti | ahorātrayor evāsmai varṇaṃ gṛhṇāti haviṣmatīr imā āpa ity āha haviṣkṛtānām eva gṛhṇāti haviṣmām̐ astu sūrya ity āha saśukrāṇām eva gṛhṇāti | anuṣṭubhā gṛhṇāti vāg vā anuṣṭug vācaivaināḥ sarvayā gṛhṇāti catuṣpadayarcā gṛhṇāti triḥ sādayati sapta sam padyante saptapadā śakvarī paśavaḥ śakvarī paśūn evāva runddhe | asmai vai lokāya gārhapatya ā dhīyate 'muṣmā āhavanīyaḥ | yad gārhapatya upasādayed asmim̐ loke paśumānt syāt | yad āhavanīye 'muṣmin loke paśumānt syāt | ubhayor upa sādayati | ubhayor evainaṃ lokayoḥ paśumantaṃ karoti sarvataḥ pari harati rakṣasām apahatyai | indrāgniyor bhāgadheyī sthety āha yathāyajur evaitat | āgnīdhra upa vāsayati | etad vai yajñasyāparājitaṃ yad āgnīdhram | yad eva yajñasyāparājitaṃ tad evainā upa vāsayati yataḥ khalu vai yajñasya vitatasya na kriyate tad anu yajñam̐ rakṣām̐sya ava caranti yad vahantīnāṃ gṛhṇāti kriyamāṇam eva tad yajñasya śaye rakṣasām ananvavacārāya na hy etā īlayanti | ā tṛtīyasavanāt pari śere yajñasya saṃtatyai ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.