अथ यद् ऐन्द्राबार्हस्पत्यं ब्राह्मणाच्छंसिन उक्थं भवति <इन्द्रश् च सोमं पिबतं बृहस्पते ऽस्मिन् यज्ञे मन्दसाना वृषण्वसू [ऋव् ४।५०।१०]> इत्य् ऋचाभ्यनूक्तम् मद्वद् धि तृतीयसवनम् <वयम् उ त्वाम् अपूर्व्य [ऋव् ८।२१।१, श्स् २०।१४।१।२०।६२।१]> <यो न इदमिदं पुरा [ऋव् ८।२१।९, श्स् २०।१४।३।२०।६२।३, वैत्स् २५।३]> इति ब्राह्मणाच्छंसिन स्तोत्रियानुरूपौ <प्र मंहिष्ठाय बृहते बृहद्रये [ऋव् १।५७।१, श्स् २०।१५।१]> इत्य् उक्थमुखम् ऐन्द्राजागतम् जागताः पशवः पशूनाम् आप्त्यै जागतम् उ वै तृतीयसवनम् तृतीयसवनस्य रूपम् <उदप्रुतो न वयो रक्षमाणाः [ऋव् १०।६८।१, श्स् २०।१६।१]> इति बार्हस्पत्यं सांशंसिकम् अहं चेति बृहस्पतिर् अब्रवीत् देवतयोः संशंसायनतिशंसाय <अच्छा म इन्द्रं मतयः स्वर्विदः [ऋव् १०।४३।१, श्स् २०।१७।१]> इति पर्यास ऐन्द्राबार्हस्पत्यः ऐन्द्राबार्हस्पत्यम् अस्यैतन् नित्यम् उक्थम् तद् एतत् स्वस्मिन्न् आयतने स्वस्यां प्रतिष्ठायां प्रतिष्ठापयति द्वन्द्वं वा एता देवता भूत्वा व्यजयन्त विजित्या एव अथो द्वन्द्वस्यैव मिथुनस्य प्रजात्यै <बृहस्पतिर् नः परि पातु पश्चात् [ऋव् १०।४२।४३।४४।११अ, प्स् १५।११।१।१६।८।११अ, श्स् ७।५१।१।२०।१७।११।२०।८९।११।२०।९४।११अ]> इत्य् ऐन्द्राबार्हस्पत्या परिदधाति इन्द्राबृहस्पत्योर् एव यज्ञं प्रतिष्ठापयति <उतोत्तरस्माद् अधराद् अघायोर् इन्द्रः पुरस्ताद् उत मध्यतो नः सखा सखिभ्यो वरिवः कृणोतु [ऋव् १०।४२।४३।४४।११ब्च्द्, प्स् १५।११।१।१६।८।११ब्च्द्, श्स् ७।५१।१।२०।१७।११।२०।८९।११।२०।९४।११ब्च्द्]> इति सर्वाभ्य एव दिग्भ्य आशिषम् आशास्ते नार्त्वी यं कामं कामयते सो ऽस्मै कामः समृध्यते य एवं वेद यश् चैवंविद्वान् ब्राह्मणाच्छंस्य् एतया परिदधाति [एद्। एतस्या, चोर्र्। पत्यल्; एद्। ब्राह्मणाच्छंय्] <बृहस्पते युवम् इन्द्रश् च वस्वः [ऋव् ७।९७।१०]> इति यजति एते एव तद् देवते यथाभागं प्रीणाति वषट्कृत्यानुवषट्करोति प्रत्य् एवाभिमृशन्ते नाप्याययन्ति न ह्य् अनाराशंसाः सीदन्ति ॥ १६ ॥
atha yad aindrābārhaspatyaṃ brāhmaṇācchaṃsina ukthaṃ bhavati <indraś ca somaṃ pibataṃ bṛhaspate 'smin yajñe mandasānā vṛṣaṇvasū [ṚV 4.50.10]> ity ṛcābhyanūktam madvad dhi tṛtīyasavanam <vayam u tvām apūrvya [ṚV 8.21.1, ŚS 20.14.1/20.62.1]> <yo na idamidaṃ purā [ṚV 8.21.9, ŚS 20.14.3/20.62.3, VaitS 25.3]> iti brāhmaṇācchaṃsina stotriyānurūpau <pra maṃhiṣṭhāya bṛhate bṛhadraye [ṚV 1.57.1, ŚS 20.15.1]> ity ukthamukham aindrājāgatam jāgatāḥ paśavaḥ paśūnām āptyai jāgatam u vai tṛtīyasavanam tṛtīyasavanasya rūpam <udapruto na vayo rakṣamāṇāḥ [ṚV 10.68.1, ŚS 20.16.1]> iti bārhaspatyaṃ sāṃśaṃsikam ahaṃ ceti bṛhaspatir abravīt devatayoḥ saṃśaṃsāyanatiśaṃsāya <acchā ma indraṃ matayaḥ svarvidaḥ [ṚV 10.43.1, ŚS 20.17.1]> iti paryāsa aindrābārhaspatyaḥ aindrābārhaspatyam asyaitan nityam uktham tad etat svasminn āyatane svasyāṃ pratiṣṭhāyāṃ pratiṣṭhāpayati dvandvaṃ vā etā devatā bhūtvā vyajayanta vijityā eva atho dvandvasyaiva mithunasya prajātyai <bṛhaspatir naḥ pari pātu paścāt [ṚV 10.42/43/44.11a, PS 15.11.1/16.8.11a, ŚS 7.51.1/20.17.11/20.89.11/20.94.11a]> ity aindrābārhaspatyā paridadhāti indrābṛhaspatyor eva yajñaṃ pratiṣṭhāpayati <utottarasmād adharād aghāyor indraḥ purastād uta madhyato naḥ sakhā sakhibhyo varivaḥ kṛṇotu [ṚV 10.42/43/44.11bcd, PS 15.11.1/16.8.11bcd, ŚS 7.51.1/20.17.11/20.89.11/20.94.11bcd]> iti sarvābhya eva digbhya āśiṣam āśāste nārtvī yaṃ kāmaṃ kāmayate so 'smai kāmaḥ samṛdhyate ya evaṃ veda yaś caivaṃvidvān brāhmaṇācchaṃsy etayā paridadhāti [ed. etasyā, corr. Patyal; ed. brāhmaṇācchaṃy] <bṛhaspate yuvam indraś ca vasvaḥ [ṚV 7.97.10]> iti yajati ete eva tad devate yathābhāgaṃ prīṇāti vaṣaṭkṛtyānuvaṣaṭkaroti praty evābhimṛśante nāpyāyayanti na hy anārāśaṃsāḥ sīdanti || 16 ||
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.