Atharvaveda Saṃhitā (Śaunaka) 13.1

उदेहि वाजिन् यो अप्स्व् अन्तर् इदं राष्ट्रं प्र विश सूनृतावत् । यो रोहितो विश्वम् इदं जजान स त्वा राष्ट्राय सुभृतं बिभर्तु ॥१॥

udehi vājin yo apsv antar idaṃ rāṣṭraṃ pra viśa sūnṛtāvat | yo rohito viśvam idaṃ jajāna sa tvā rāṣṭrāya subhṛtaṃ bibhartu ||1||

उद् वाज आ गन् यो अप्स्व् अन्तर् विश आ रोह त्वद्योनयो याः । सोमं दधानो ऽप ओषधीर् गाश् चतुष्पदो द्विपद आ वेशयेह ॥२॥

ud vāja ā gan yo apsv antar viśa ā roha tvadyonayo yāḥ | somaṃ dadhāno 'pa oṣadhīr gāś catuṣpado dvipada ā veśayeha ||2||

यूयम् उग्रा मरुतः पृश्निमातर इन्द्रेण युजा प्र मृणीत शत्रून् । आ वो रोहितः शृणवत् सुदानवस् त्रिषप्तासो मरुतः स्वादुसंमुदः ॥३॥

yūyam ugrā marutaḥ pṛśnimātara indreṇa yujā pra mṛṇīta śatrūn | ā vo rohitaḥ śṛṇavat sudānavas triṣaptāso marutaḥ svādusaṃmudaḥ ||3||

रुहो रुरोह रोहित आ रुरोह गर्भो जनीनां जनुषाम् उपस्थम् । ताभिः संरब्धम् अन्व् अविन्दन् षड् उर्वीर् गातुं प्रपश्यन्न् इह राष्ट्रम् आहाः ॥४॥

ruho ruroha rohita ā ruroha garbho janīnāṃ januṣām upastham | tābhiḥ saṃrabdham anv avindan ṣaḍ urvīr gātuṃ prapaśyann iha rāṣṭram āhāḥ ||4||

आ ते राष्ट्रम् इह रोहितो ऽहार्षीद् व्य् आस्थन् मृधो अभयं ते अभूत् । तस्मै ते द्यावापृथिवी रेवतीभिः कामं दुहाताम् इह शक्वरीभिः ॥५॥

ā te rāṣṭram iha rohito 'hārṣīd vy āsthan mṛdho abhayaṃ te abhūt | tasmai te dyāvāpṛthivī revatībhiḥ kāmaṃ duhātām iha śakvarībhiḥ ||5||

रोहितो द्यावापृथिवी जजान तत्र तन्तुं परमेष्ठी ततान । तत्र शिश्रिये ऽज एकपादो ऽदृंहद् द्यावापृथिवी बलेन ॥६॥

rohito dyāvāpṛthivī jajāna tatra tantuṃ parameṣṭhī tatāna | tatra śiśriye 'ja ekapādo 'dṛṃhad dyāvāpṛthivī balena ||6||

रोहितो द्यावापृथिवी अदृंहत् तेन स्व स्तभितं तेन नाकः । तेनान्तरिक्षं विमिता रजांसि तेन देवा अमृतम् अन्व् अविन्दन् ॥७॥

rohito dyāvāpṛthivī adṛṃhat tena sva stabhitaṃ tena nākaḥ | tenāntarikṣaṃ vimitā rajāṃsi tena devā amṛtam anv avindan ||7||

वि रोहितो अमृशद् विश्वरूपं समाकुर्वाणः प्ररुहो रुहश् च । दिवं रूढ्वा महता महिम्ना सं ते राष्ट्रम् अनक्तु पयसा घृतेन ॥८॥

vi rohito amṛśad viśvarūpaṃ samākurvāṇaḥ praruho ruhaś ca | divaṃ rūḍhvā mahatā mahimnā saṃ te rāṣṭram anaktu payasā ghṛtena ||8||

यास् ते रुहः प्ररुहो यास् त आरुहो याभिर् आपृणासि दिवम् अन्तरिक्षम् । तासां ब्रह्मणा पयसा ववृधानो विशि राष्ट्रे जागृहि रोहितस्य ॥९॥

yās te ruhaḥ praruho yās ta āruho yābhir āpṛṇāsi divam antarikṣam | tāsāṃ brahmaṇā payasā vavṛdhāno viśi rāṣṭre jāgṛhi rohitasya ||9||

यस् ते विशस् तपसः संबभूवुर् वत्सं गायत्रीम् अनु ता इहागुः । तास् त्वा विशन्तु मनसा शिवेन संमाता वत्सो अभ्य् एतु रोहितः ॥१०॥ १

yas te viśas tapasaḥ saṃbabhūvur vatsaṃ gāyatrīm anu tā ihāguḥ | tās tvā viśantu manasā śivena saṃmātā vatso abhy etu rohitaḥ ||10|| 1

ऊर्ध्वो रोहितो अधि नाके अस्थाद् विश्वा रूपाणि जनयन् युवा कविः । तिग्मेनाग्निर् ज्योतिषा वि भाति तृतीये चक्रे रजसि प्रियाणि ॥११॥

ūrdhvo rohito adhi nāke asthād viśvā rūpāṇi janayan yuvā kaviḥ | tigmenāgnir jyotiṣā vi bhāti tṛtīye cakre rajasi priyāṇi ||11||

सहस्रशृङ्गो वृषभो जातवेदा घृताहुतः सोमपृष्ठः सुवीरः । मा मा हासीन् नाथितो नेत् त्वा जहानि गोपोषं च मे वीरपोषं च धेहि ॥१२॥

sahasraśṛṅgo vṛṣabho jātavedā ghṛtāhutaḥ somapṛṣṭhaḥ suvīraḥ | mā mā hāsīn nāthito net tvā jahāni gopoṣaṃ ca me vīrapoṣaṃ ca dhehi ||12||

रोहितो यज्ञस्य जनिता मुखं च रोहिताय वाचा श्रोत्रेण मनसा जुहोमि । रोहितं देवा यन्ति सुमनस्यमानाः स मा रोहैः सामित्यै रोहयतु ॥१३॥

rohito yajñasya janitā mukhaṃ ca rohitāya vācā śrotreṇa manasā juhomi | rohitaṃ devā yanti sumanasyamānāḥ sa mā rohaiḥ sāmityai rohayatu ||13||

रोहितो यज्ञं व्य् अदधाद् विश्वकर्मणे तस्मात् तेजांस्य् उप मेमान्य् आगुः । वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि ॥१४॥

rohito yajñaṃ vy adadhād viśvakarmaṇe tasmāt tejāṃsy upa memāny āguḥ | voceyaṃ te nābhiṃ bhuvanasyādhi majmani ||14||

आ त्वा रुरोह बृहत्य् उत पङ्क्तिर् आ ककुब् वर्चसा जातवेदः । आ त्वा रुरोहोष्णिहाक्षरो वषट्कार आ त्वा रुरोह रोहितो रेतसा सह ॥१५॥

ā tvā ruroha bṛhaty uta paṅktir ā kakub varcasā jātavedaḥ | ā tvā rurohoṣṇihākṣaro vaṣaṭkāra ā tvā ruroha rohito retasā saha ||15||

अयं वस्ते गर्भं पृथिव्या दिवं वस्ते ऽयम् अन्तरिक्षम् । अयं ब्रध्नस्य विष्टपि स्वर् लोकान् व्य् आनशे ॥१६॥

ayaṃ vaste garbhaṃ pṛthivyā divaṃ vaste 'yam antarikṣam | ayaṃ bradhnasya viṣṭapi svar lokān vy ānaśe ||16||

वाचस् पते पृथिवी नः स्योना स्योना योनिस् तल्पा नः सुशेवा । इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्य् अग्निर् आयुषा वर्चसा दधातु ॥१७॥

vācas pate pṛthivī naḥ syonā syonā yonis talpā naḥ suśevā | ihaiva prāṇaḥ sakhye no astu taṃ tvā parameṣṭhin pary agnir āyuṣā varcasā dadhātu ||17||

वाचस् पत ऋतवः पञ्च ये नौ वैश्वकर्मणाः परि ये संबभूवुः । इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् परि रोहित आयुषा वर्चसा दधातु ॥१८॥

vācas pata ṛtavaḥ pañca ye nau vaiśvakarmaṇāḥ pari ye saṃbabhūvuḥ | ihaiva prāṇaḥ sakhye no astu taṃ tvā parameṣṭhin pari rohita āyuṣā varcasā dadhātu ||18||

वाचस् पते सौमनसं मनश् च गोष्ठे नो गा जनय योनिषु प्रजाः । इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्य् अहम् आयुषा वर्चसा दधातु ॥१९॥

vācas pate saumanasaṃ manaś ca goṣṭhe no gā janaya yoniṣu prajāḥ | ihaiva prāṇaḥ sakhye no astu taṃ tvā parameṣṭhin pary aham āyuṣā varcasā dadhātu ||19||

परि त्वा धात् सविता देवो अग्निर् वर्चसा मित्रावरुणाव् अभि त्वा । सर्वा अरातीर् अवक्रामन्न् एहीदं राष्ट्रम् अकरः सुनृतावत् ॥२०॥ २

pari tvā dhāt savitā devo agnir varcasā mitrāvaruṇāv abhi tvā | sarvā arātīr avakrāmann ehīdaṃ rāṣṭram akaraḥ sunṛtāvat ||20|| 2

यं त्वा पृषती रथे प्रष्टिर् वहति रोहित । शुभा यासि रिणन्न् अपः ॥२१॥

yaṃ tvā pṛṣatī rathe praṣṭir vahati rohita | śubhā yāsi riṇann apaḥ ||21||

अनुव्रता रोहिणी रोहितस्य सूरिः सुवर्णा बृहती सुवर्चाः । तया वाजान् विश्वरूपां जयेम तया विश्वाः पृतना अभि ष्याम ॥२२॥

anuvratā rohiṇī rohitasya sūriḥ suvarṇā bṛhatī suvarcāḥ | tayā vājān viśvarūpāṃ jayema tayā viśvāḥ pṛtanā abhi ṣyāma ||22||

इदं सदो रोहिणी रोहितस्यासौ पन्थाः पृषती येन याति । तां गन्धर्वाः कश्यपा उन् नयन्ति तां रक्षन्ति कवयो ऽप्रमादम् ॥२३॥

idaṃ sado rohiṇī rohitasyāsau panthāḥ pṛṣatī yena yāti | tāṃ gandharvāḥ kaśyapā un nayanti tāṃ rakṣanti kavayo 'pramādam ||23||

सूर्यस्याश्वा हरयः केतुमन्तः सदा वहन्त्य् अमृताः सुखं रथम् । घृतपावा रोहितो भ्राजमानो दिवं देवः पृषतीम् आ विवेश ॥२४॥

sūryasyāśvā harayaḥ ketumantaḥ sadā vahanty amṛtāḥ sukhaṃ ratham | ghṛtapāvā rohito bhrājamāno divaṃ devaḥ pṛṣatīm ā viveśa ||24||

यो रोहितो वृषभस् तिग्मशृङ्गः पर्य् अग्निं परि सूर्यं बभूव । यो विष्टभ्नाति पृथिवीं दिवं च तस्माद् देवा अधि सृष्टीः सृजन्ते ॥२५॥

yo rohito vṛṣabhas tigmaśṛṅgaḥ pary agniṃ pari sūryaṃ babhūva | yo viṣṭabhnāti pṛthivīṃ divaṃ ca tasmād devā adhi sṛṣṭīḥ sṛjante ||25||

रोहितो दिवम् आरुहन् महतः पर्य् अर्णवात् । सर्वो रुरोह रोहितो रुहः ॥२६॥

rohito divam āruhan mahataḥ pary arṇavāt | sarvo ruroha rohito ruhaḥ ||26||

वि मिमीष्व पयस्वतीं घृताचीं देवानां धेनुर् अनपस्पृग् एषा । इन्द्रः सोमं पिबतु क्षेमो अस्त्व् अग्निः प्र स्तौतु वि मृधो नुदस्व ॥२७॥

vi mimīṣva payasvatīṃ ghṛtācīṃ devānāṃ dhenur anapaspṛg eṣā | indraḥ somaṃ pibatu kṣemo astv agniḥ pra stautu vi mṛdho nudasva ||27||

समिद्धो अग्निः समिधानो घृतवृद्धो घृताहुतः । अभीषाट् विश्वाषाड् अग्निः सपत्नान् हन्तु ये मम ॥२८॥

samiddho agniḥ samidhāno ghṛtavṛddho ghṛtāhutaḥ | abhīṣāṭ viśvāṣāḍ agniḥ sapatnān hantu ye mama ||28||

हन्त्व् एनान् प्र दहत्व् अरिर् यो नः पृतन्यति । क्रव्यादाग्निना वयं सपत्नान् प्र दहामसि ॥२९॥

hantv enān pra dahatv arir yo naḥ pṛtanyati | kravyādāgninā vayaṃ sapatnān pra dahāmasi ||29||

अवाचीनान् अव जहीन्द्र वज्रेण बाहुमान् । अधा सपत्नान् मामकान् अग्नेस् तेजोभिर् आदिषि ॥३०॥ ३

avācīnān ava jahīndra vajreṇa bāhumān | adhā sapatnān māmakān agnes tejobhir ādiṣi ||30|| 3

अग्ने सपत्नान् अधरान् पादयास्मद् व्यथया सजातम् उत्पिपानं बृहस्पते । इन्द्राग्नी मित्रावरुणाव् अधरे पद्यन्ताम् अप्रतिमन्यूयमानाः ॥३१॥

agne sapatnān adharān pādayāsmad vyathayā sajātam utpipānaṃ bṛhaspate | indrāgnī mitrāvaruṇāv adhare padyantām apratimanyūyamānāḥ ||31||

उद्यंस् त्वं देव सूर्य सपत्नान् अव मे जहि । अवैनान् अश्मना जहि ते यन्त्व् अधमं तमः ॥३२॥

udyaṃs tvaṃ deva sūrya sapatnān ava me jahi | avainān aśmanā jahi te yantv adhamaṃ tamaḥ ||32||

वत्सो विराजो वृषभो मतीनाम् आ रुरोह शुक्रपृष्ठो ऽन्तरिक्षम् । घृतेनार्कम् अभ्य् अर्चन्ति वत्सं ब्रह्म सन्तं ब्रह्मणा वर्धयन्ति ॥३३॥

vatso virājo vṛṣabho matīnām ā ruroha śukrapṛṣṭho 'ntarikṣam | ghṛtenārkam abhy arcanti vatsaṃ brahma santaṃ brahmaṇā vardhayanti ||33||

दिवं च रोह पृथिवीं च रोह राष्ट्रं च रोह द्रविणं च रोह । प्रजां च रोहामृतं च रोह रोहितेन तन्वं सं स्पृषस्व ॥३४॥

divaṃ ca roha pṛthivīṃ ca roha rāṣṭraṃ ca roha draviṇaṃ ca roha | prajāṃ ca rohāmṛtaṃ ca roha rohitena tanvaṃ saṃ spṛṣasva ||34||

ये देवा राष्ट्रभृतो ऽभितो यन्ति सूर्यम् । तैष् टे रोहितः सम्विदानो राष्ट्रं दधातु सुमनस्यमानः ॥३५॥

ye devā rāṣṭrabhṛto 'bhito yanti sūryam | taiṣ ṭe rohitaḥ samvidāno rāṣṭraṃ dadhātu sumanasyamānaḥ ||35||

उत् त्वा यज्ञा ब्रह्मपूता वहन्त्य् अध्वगतो हरयस् त्वा वहन्ति । तिरः समुद्रम् अति रोचसे ऽर्णवम् ॥३६॥

ut tvā yajñā brahmapūtā vahanty adhvagato harayas tvā vahanti | tiraḥ samudram ati rocase 'rṇavam ||36||

रोहिते द्यावापृथिवी अधि श्रिते वसुजिति गोजिति संधनाजिति । सहस्रं यस्य जनिमानि सप्त च वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि ॥३७॥

rohite dyāvāpṛthivī adhi śrite vasujiti gojiti saṃdhanājiti | sahasraṃ yasya janimāni sapta ca voceyaṃ te nābhiṃ bhuvanasyādhi majmani ||37||

यशा यासि प्रदिशो दिशश् च यशाः पशूनाम् उत चर्षणीनाम् । यशाः पृथिव्या अदित्या उपस्थे ऽहं भूयासं सवितेव चारुः ॥३८॥

yaśā yāsi pradiśo diśaś ca yaśāḥ paśūnām uta carṣaṇīnām | yaśāḥ pṛthivyā adityā upasthe 'haṃ bhūyāsaṃ saviteva cāruḥ ||38||

अमुत्र सन्न् इह वेत्थेतः संस् तानि पश्यसि । इतः पश्यन्ति रोचनं दिवि सूर्यं विपश्चितम् ॥३९॥

amutra sann iha vetthetaḥ saṃs tāni paśyasi | itaḥ paśyanti rocanaṃ divi sūryaṃ vipaścitam ||39||

देवो देवान् मर्चयस्य् अन्तश् चरस्य् अर्णवे । समानम् अग्निम् इन्धते तं विदुः कवयः परे ॥४०॥ ४

devo devān marcayasy antaś carasy arṇave | samānam agnim indhate taṃ viduḥ kavayaḥ pare ||40|| 4

अवः परेण पर एनावरेण पदा वत्सं बिब्रती गौर् उद् अस्थात् । सा कद्रीची कं स्विद् अर्धं परागात् क्व स्वित् सूते नहि यूथे अस्मिन् ॥४१॥

avaḥ pareṇa para enāvareṇa padā vatsaṃ bibratī gaur ud asthāt | sā kadrīcī kaṃ svid ardhaṃ parāgāt kva svit sūte nahi yūthe asmin ||41||

एकपदी द्विपदी सा चतुष्पद्य् अष्टापदी नवपदी बभूवुषी । सहस्राक्षरा भुवनस्य पङ्क्तिस् तस्याः समुद्रा अधि वि क्षरन्ति ॥४२॥

ekapadī dvipadī sā catuṣpady aṣṭāpadī navapadī babhūvuṣī | sahasrākṣarā bhuvanasya paṅktis tasyāḥ samudrā adhi vi kṣaranti ||42||

आरोहन् द्याम् अमृतः प्राव मे वचः । उत् त्वा यज्ञा ब्रह्मपूता वहन्त्य् अध्वगतो हरयस् त्वा वहन्ति ॥४३॥

ārohan dyām amṛtaḥ prāva me vacaḥ | ut tvā yajñā brahmapūtā vahanty adhvagato harayas tvā vahanti ||43||

वेद तत् ते अमर्त्य यत् त आक्रमणं दिवि । यत् ते सधस्थं परमे व्योमन् ॥४४॥

veda tat te amartya yat ta ākramaṇaṃ divi | yat te sadhasthaṃ parame vyoman ||44||

सूर्यो द्यां सूर्यः पृठिवीं सूर्य आपोऽति पश्यति । सूर्यो भूतस्यैकं चक्षुर् आ रुरोह दिवं महीम् ॥४५॥

sūryo dyāṃ sūryaḥ pṛṭhivīṃ sūrya āpo'ti paśyati | sūryo bhūtasyaikaṃ cakṣur ā ruroha divaṃ mahīm ||45||

उर्वीर् आसन् परिधयो वेदिर् भूमिर् अकल्पत । तत्रैताव् अग्नी आधत्त हिमं घ्रंसं च रोहितः ॥४६॥

urvīr āsan paridhayo vedir bhūmir akalpata | tatraitāv agnī ādhatta himaṃ ghraṃsaṃ ca rohitaḥ ||46||

हिमं घ्रंसं चाधाय यूपान् कृत्वा पर्वतान् । वर्षाज्याव् अग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥४७॥

himaṃ ghraṃsaṃ cādhāya yūpān kṛtvā parvatān | varṣājyāv agnī ījāte rohitasya svarvidaḥ ||47||

स्वर्विदो रोहितस्य ब्रह्मणाग्निः सम् इध्यते । तस्माद् घ्रंसस् तस्माद् धिमस् तस्माद् यज्ञो ऽजायत ॥४८॥

svarvido rohitasya brahmaṇāgniḥ sam idhyate | tasmād ghraṃsas tasmād dhimas tasmād yajño 'jāyata ||48||

ब्रह्मणाग्नी वावृधानौ ब्रह्मवृद्धौ ब्रह्माहुतौ । ब्रह्मेद्धाव् अग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥४९॥

brahmaṇāgnī vāvṛdhānau brahmavṛddhau brahmāhutau | brahmeddhāv agnī ījāte rohitasya svarvidaḥ ||49||

सत्ये अन्यः समाहितो ऽप्स्व् अन्यः सम् इध्यते । ब्रह्मेद्धाव् अग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥५०॥ ५

satye anyaḥ samāhito 'psv anyaḥ sam idhyate | brahmeddhāv agnī ījāte rohitasya svarvidaḥ ||50|| 5

यं वातः परिशुम्भति यं वेन्द्रो ब्रह्मणस्पतिः । ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥५१॥

yaṃ vātaḥ pariśumbhati yaṃ vendro brahmaṇaspatiḥ | brahmeddhāvagnī ījāte rohitasya svarvidaḥ ||51||

वेदिं भूमिं कल्पयित्वा दिवं कृत्वा दक्षिणाम् । घ्रंसं तद् अग्निं कृत्वा चकार विश्वम् आत्मन्वद् वर्षेणाज्येन रोहितः ॥५२॥

vediṃ bhūmiṃ kalpayitvā divaṃ kṛtvā dakṣiṇām | ghraṃsaṃ tad agniṃ kṛtvā cakāra viśvam ātmanvad varṣeṇājyena rohitaḥ ||52||

वर्षम् आजम् घ्रंसो अग्निर् वेदिर् भूमिर् अकल्पत । तत्रैतान् पर्वतान् अग्निर् गीर्भिर् ऊर्ध्वां अकल्पयत् ॥५३॥

varṣam ājam ghraṃso agnir vedir bhūmir akalpata | tatraitān parvatān agnir gīrbhir ūrdhvāṃ akalpayat ||53||

गीर्भिर् ऊर्ध्वान् कल्पयित्वा रोहितो भूमिम् अब्रवीत् । त्वयीदं सर्वं जायतां यद् भूतं यच् च भाव्यम् ॥५४॥

gīrbhir ūrdhvān kalpayitvā rohito bhūmim abravīt | tvayīdaṃ sarvaṃ jāyatāṃ yad bhūtaṃ yac ca bhāvyam ||54||

स यज्ञः प्रथमो भूतो भव्यो अजायत । तस्माद् ध जज्ञ इदं सर्वं यत् किं चेदं विरोचते रोहितेन ऋषिणाभृतम् ॥५५॥

sa yajñaḥ prathamo bhūto bhavyo ajāyata | tasmād dha jajña idaṃ sarvaṃ yat kiṃ cedaṃ virocate rohitena ṛṣiṇābhṛtam ||55||

यश् च गां पदा स्फुरति प्रत्यङ् सूर्यं च मेहति । तस्य वृश्चामि ते मूलं न छायां करवो ऽपरम् ॥५६॥

yaś ca gāṃ padā sphurati pratyaṅ sūryaṃ ca mehati | tasya vṛścāmi te mūlaṃ na chāyāṃ karavo 'param ||56||

यो माभिछायम् अत्येषि मां चाग्निं चान्तरा । तस्य वृश्चामि ते मूलं न छायां करवो ऽपरम् ॥५७॥

yo mābhichāyam atyeṣi māṃ cāgniṃ cāntarā | tasya vṛścāmi te mūlaṃ na chāyāṃ karavo 'param ||57||

यो अद्य देव सूर्य त्वां च मां चान्तरायति । दुष्वप्न्यं तस्मिं छमलं दुरितानि च मृज्महे ॥५८॥

yo adya deva sūrya tvāṃ ca māṃ cāntarāyati | duṣvapnyaṃ tasmiṃ chamalaṃ duritāni ca mṛjmahe ||58||

मा प्र गाम पथो वयं मा यज्ञाद् इन्द्र सोमिनः । मान्त स्थुर् नो अरातयः ॥५९॥

mā pra gāma patho vayaṃ mā yajñād indra sominaḥ | mānta sthur no arātayaḥ ||59||

यो यज्ञस्य प्रसाधनस् तन्तुर् देवेष्व् आततः । तम् आहुतम् अशीमहि ॥६०॥ ६

yo yajñasya prasādhanas tantur deveṣv ātataḥ | tam āhutam aśīmahi ||60|| 6